novicius
novicius, new in kind, new
Could not find novicium in Logeion dictionaries.
novicium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of novicius
nŏvīcĭus (late Lat. -ītĭus), a, um, adj. [novus; cf. Varr. L. L. 6, § 59 Müll.],
- new (mostly confined to technical lang.): novum novicium dicimus et proprium propicium augere atque intendere volentes novi et proprii significationem, Alfen. ap. Gell. 6, 5, 1: quaestus, Plaut. Most. 3, 2, 92 (781): vinum, Plin. 23, 1, 23, § 41.—Esp. freq. of slaves who have only recently lost their freedom: recens captus homo, nuperus et novicius, Plaut. Capt. 3, 5, 60 (718): servi, Varr. L. L. 8, § 6 Müll.: de grege noviciorum, Cic. Pis. 1, 1: venales novicios accepimus, Quint. 8, 2, 8: puellae, Ter. Eun. 582: turba grammaticorum, Gell. 11, 1, 5; cf.: novicios philosophorum sectatores, id. 1, 9, 11: statuae Lupercorum, Plin. 34, 5, 10, § 18: colores, id. 35, 6, 29, § 48: jam sedet in ripā tetrumque novicius horret Porthmea, newly arrived, a novice, Juv. 3, 265.—As subst.: nŏ-vīcĭum, i, n. (sc. verbum), a newly-coined word, an innovation in language: at noviciis nostris per quot annos sermo Latinus repugnat! Quint. 1, 12, 9.—Hence, adv.: nŏvīcĭō (nŏvīt-), newly: (Luci) Qui novicio capti sunt, Serv. Verg. A. 11, 316 (acc. to a conject. of Marini, Fratr. Arv. p. 309).
novīcius, a, um (novus), neu, der Gattung nach, vinum, neuer, junger Wein, Plin.: morbus, Sen. rhet.: quaestus, Plaut.: colores, Plin. – bes. a) erst jüngst in den Sklavenstand gekommen, puellae, Ter.: gladiatores, Cic.: recens captus homo, nuperus et novicius, Plaut. – subst., novīciī, ōrum, m. (sc. servi), Neulinge, grex noviciorum, Cic.: venales novicios accepimus, Quint. – b) eben erst (in der Unterwelt) angekommen, ein Neuling, Iuven. 3, 265. – ➳ synk. noicius, Corp. inscr. Lat. 1, 819.
~ius, -a, -um, quod aliter dicitur nuperus
dicitur nuperus nuper adveniens ~ius autem ad nova paratus
neophytus quod est noviter plantatus in officio vel religione vel alibi quasi ~ius
hiis testibus: A. monacho, R. de B. monacho, H. ~io monacho
in expensis monachorum ~iorum de Rammes’
in v tunicis nigris pro v ~iis sacerdotibus
comitis milicia plurima tenella, / in armis novicia, parum novit bella
de solitariis qui non fervore ~io querunt eremum
vidi ‥ quosdam ad ordinem sacerdotalem ‥ promotos qui ~io fervore ita in castitatis federa se conjurant ut ‥
bene vellemus quod ‥ xl vel l marcas vel marcatas in jocalibus presentetis pocius novicio mutuando quam de supradicta summa partem aliquam subtrahatis
quatinus ‥ si qua ~ios essent docenda, praesens ipse perficeret
cum autem ~ius in cella ~iorum ‥ probatus fuerit, egrediatur de ea(
tunc ipso praecipiente ducat eum magister ~iorum in aecclesiam
tentationibus ~ium impugnantibus respondere
[Claricia ] magistra fuit ejusdem Juliane dum esset ~ia
magister novisciorum [sic MS ]
preparasti Deo thorum, / et abbatem angelorum / fecisti novicium
tempore ~ii magistralem curam super me melliflue supponastis [sic ]
nŏvīcĭus, (13) a, um (novus), nouveau, récent : Alfen. d. Gell. 7, 5, 1 ; Pl. Most. 779 ; Cic. Sest. 78 ; Plin. 23, 41 || [en parl. dʼesclaves dont la servitude est récente] : Pl. Capt. 712 ; Ter. Eun. 582 ; Varro L. 8, 6 || nŏvīciī, ōrum, m. , Cic. Pis. 1, esclaves nouveaux.
- 1. nieuweling;
- 2. (Mel.) novice (monnik tijdens de proeftijd).
novīcius
adj.
- novus, new in kind, new: de grege noviciorum, newly enslaved: puellae, T.—In the lower world, a new comer, novice, Iu.