obelus
ŏbĕlus, i, m., = ὀβελός (a spit),
- a critical mark shaped like a spit (†), placed opposite suspected passages in books, an obelisk (late Lat.), Hier. Ep. 104; 108; 112; Aus. Sap. 13 prooem.; Isid. Orig. 1, 20, 2.
obelus, ī, m. (ὀβελός, ein »Spieß«, übtr.), die Figur eines liegenden Spießes an den verdächtigen Stellen der Bücher, der Obelus, Auson. ludus septem sapient. 13. p. 104 Schenkl. Hieron. epist. 112, 19. Isid. orig. 1, 20, 3.
~is, virgis
obolus est virga ex aere facta in modum sagittae ad cujus similitudinem fiunt figurae quae apponuntur medietati scripuli ac recidendis jugulandisque verbis, licet in quibusdam exemplaribus penultima sillaba per ‘e’ productam scribatur sub hac significatione cum obeli nomine >: sit figura
~us, nota in libris vel ferrea regula
sagitta ‥ Grece ~us dicitur
quod sit fidelis David pandetur obēlis [(gl.: i. ostendetur ejus fidelitas cum sagittis quibus David percussus fuerat in bello predicto ]
Deus ‥ hunc diaboli dolum suo ipsius confodit ~o
dignitas conditionis humane ‥ cupiditatis mundane ~o sauciata
non bene offers nec recte dividis, qui quasi veru idest ~o confodis et jugulas nomen meum(
mors victrix institis victores vinciens, / fortunam divitis obelo fodiens
ut in scriptura sacra ~us ÷ vel astericus *
~is, virgis; asteriscis, stellis
cum obeli nomine >:
transvolutis ab hoc ~o usque ad astericum [sic ] foliis
Origines, post xviij annos post quintam editionem, translationem lxx ~o et asterisco correxit
virgulis, id est ~o in modum veru formato designans que ex superfluo videbantur apposita
~us, id est virgula jacens, apponitur in verbis vel sentenciis superflue iteratis, sive in hiis locis ubi lectio aliqua falsitate notata est, ut quasi sagitta supervacua jugulet atque falsa confodiat. sagitta enim Grece obelus dicitur
ŏbĕlus, ī, m. (ὀβελός), obèle, signe critique [comme une broche] dont on marquait les fautes dans un manuscrit : Isid. Orig. 1, 20, 3.
Virgula jacens apponitur in verbis vel sententiis superflue iteratis, sive in iis locis, ubi lectio aliqua falsitate notata est ; ut quasi sagitta jugulet supervacua atque falsa confodiat ; sagitta enim Græce ὄβελος dicitur. Obelus superne appunctatus ponitur in iis de quibus dubitatur, utrum tolli debeant, necne. Sed Obeluscriticorum filiis notissimus.
Obĕlus
See notae.