obequito
obequito, to ride towards, ride up to
Could not find obequitandoque in Logeion dictionaries.
obequitandoque present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of obequito
ŏb-ĕquĭto, āvi, 1,
- v. n., to ride towards, ride up to (not ante-Aug.).
- α With dat.: obequitando castris, Liv. 2, 45: portis, id. 21, 54; 29, 34: moenibus, Curt. 8, 10, 6: peditibus, id. 10, 9, 16: agmini, id. 3, 10, 4: ordinibus, Amm.24, 1, 1.—
- β With acc.: obequitans moenia, Amm.24, 2, 9.—
- γ Absol.: insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: voces obequitantis acceptae, Flor. 4, 2, 50. —*
- II Trop.: non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3.
ob-equito, āvī, ātum, āre, an etw. heranreiten, a) im feindl. Sinne, α) m. Dat., castris, portis, Liv.: Romanis, Liv.: moenibus, Curt. – β) m. Acc., civitatis moenia, Amm. 24, 2, 9. – γ) m. usque ad u. Akk., usque ad ipsam Capenam portam, Liv. epit. 26 in. – δ) absol., insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: obequitando agmen teneri, Liv. – Bildl., non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3. – b) im freundl. Sinne, m. Dat., ordinibus, Amm. 24, 1, 1. – absol., voces obequitantis (des an den Gliedern hinreitenden) acceptae, Flor. 4, 2, 50.
See: obequitare
ŏbĕquĭtō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., chevaucher devant ou autour [avec dat.] : Liv. 21, 54, 4 ; Curt. 8, 10, 6 ¶ 2 tr., Amm. 24, 2, 9.
ob-equitō āvī, —, āre,
- to ride towards, ride up to: obequitando castris, L.: portis, L.