obequito
obequito, to ride towards, ride up to
Could not find obequitantis in Logeion dictionaries.
obequitantis present active participle neuter genitive singular, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular of obequito
ŏb-ĕquĭto, āvi, 1,
- v. n., to ride towards, ride up to (not ante-Aug.).
- α With dat.: obequitando castris, Liv. 2, 45: portis, id. 21, 54; 29, 34: moenibus, Curt. 8, 10, 6: peditibus, id. 10, 9, 16: agmini, id. 3, 10, 4: ordinibus, Amm.24, 1, 1.—
- β With acc.: obequitans moenia, Amm.24, 2, 9.—
- γ Absol.: insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: voces obequitantis acceptae, Flor. 4, 2, 50. —*
- II Trop.: non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3.
ob-equito, āvī, ātum, āre, an etw. heranreiten, a) im feindl. Sinne, α) m. Dat., castris, portis, Liv.: Romanis, Liv.: moenibus, Curt. – β) m. Acc., civitatis moenia, Amm. 24, 2, 9. – γ) m. usque ad u. Akk., usque ad ipsam Capenam portam, Liv. epit. 26 in. – δ) absol., insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: obequitando agmen teneri, Liv. – Bildl., non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3. – b) im freundl. Sinne, m. Dat., ordinibus, Amm. 24, 1, 1. – absol., voces obequitantis (des an den Gliedern hinreitenden) acceptae, Flor. 4, 2, 50.
See: obequitare
ŏbĕquĭtō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., chevaucher devant ou autour [avec dat.] : Liv. 21, 54, 4 ; Curt. 8, 10, 6 ¶ 2 tr., Amm. 24, 2, 9.
ob-equitō āvī, —, āre,
- to ride towards, ride up to: obequitando castris, L.: portis, L.