oberro
oberro, to wander among, ramble about
Could not find oberrante in Logeion dictionaries.
oberrante present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular of oberro
ŏb-erro, āvi, ātum, 1, v. n., to wander, rove, or ramble about a place (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: oberrare tentoriis, Tac. A. 1, 65: ignotis locis, Curt. 6, 5, 18: mustela quae in domibus nostris oberrat, Plin. 29, 4, 16, § 60: dives arat Curibus, quantum non milvus oberrat, Pers. 4, 26.—
- B Transf.: crebris oberrantibus rivis, Curt. 3, 4, 12.—
- II Trop.
- A To flit, hover before one: mihi monstrum oberrat, hovers before my eyes, Sen. Herc. Fur. 1280: cum tanti periculi ... imago oculis oberraret, Curt. 8, 6, 26.—
- B To err, mistake: ut citharoedus Ridetur, chordā qui semper oberrat eādem, blunders at, Hor. A. P. 356.
ob-erro, āvī, ātum, āre, I) intr. vor od. an od. um od. in einem Orte hin u. her-, auf u. abirren, -schweifen, agminatim (v. Elefanten), Solin.: tentoriis, Tac.: ignotis locis, Curt.: in domibus, Plin. – übtr., chordā eādem, fehlgreifen auf usw., Hor. – v. Lebl., crebris oberrantibus rivis, durchschneidend, Curt.: hanc imaginem menti eius, hanc oculis oberrasse, Plin. ep.: tanti periculi imago oculis oberrat, Curt.: u. so mihi monstrum oberrat, schwebt vor (vor Augen), Sen. poët.: intra tecta oberrat timor, Claud. – übtr. (v. Tönen), victor ululatus oberrat auribus, Stat. Theb. 9, 178. – II) tr. gleichs. beirren, beschweifen = umschweifen, quantum (agri) non milvus oberrat, Pers.: paucis casulis et castellis oberratis, Apul. – übtr., dominos (die Affekte), Pers.: quas (caeli plagas) mitis temperies oberrat, Claud.
See: oberrare
ŏberrō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., errer devant ou autour [avec dat.] : Tac. Ann. 1, 65 || [fig.] Sen. Herc. fur. 1280 ; Curt. 8, 6, 26 || crebris oberrantibus rivis Curt. 3, 4, 12, des ruisseaux faisant souvent obstacle çà et là || se tromper [de corde, en jouant de la lyre] : Hor. P. 356 ¶ 2 tr., parcourir : Décad.
- 1. ronddwalen, ronddolen (rondom: dat.) [tentoriis];
- 2. (poët.) dwalend op iems. pad komen;
- 3. (metaf.) heen en weer gaan [oculis zweven voor];
- 4. misgrijpen, zich vergissen [chordā eādem misgrijpen op].
ob-errō —, —, āre,
- to wander among, ramble about: tentoriis, Ta.: cum periculi imago oculis oberraret, hovered before, Cu.—To err, mistake: chordā semper eādem, blunder at, H.