obsequens
obsequens, yielding, compliant, obsequious, accommodating
Could not find obsecutum in Logeion dictionaries.
obsecutum neuter nominative singular of obsequens
obsecutum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of obsequor
obsĕquens, entis, Part. and P. a., from obsequor.
obsequēns, entis, PAdi. (v. obsequor), nachgiebig, willfährig, I) im allg.: patri sum obsequens, Ter.: ubi iidem equi obsequentes alteri equiti, alteri contumaces sunt, Sen. – animus omni umore obsequentior, Sen.: tibi obsequentior, Ps. Sall.: mihi obsequentissimus, Inscr.: nurus obsequentissima, Ps. Quint. decl.: contubernalis obsequentissimus, Inscr.: curae mortalium obsequentissimam esse Italiam, Colum. – II) insbes., v. der Gottheit = gnädig, v. der Venus, Plaut. rud. 260 Sch.: bes. v. der Fortuna, Plaut. asin. 716. Corp. inscr. Lat. 1, 1153; 5, 814 (vgl. L. Preller Röm. Mythol. Bd. 2. S. 186. Aufl. 3).
obsĕquēns, (12) tis, part.-adj. de obsequor, qui se plie aux volontés, aux désirs de qqn (alicui) ; obéissant, complaisant : Pl. Bacch. 459 ; Ter. Haut. 259 ; Cic. Fam. 10, 8, 6 || -tior Sen. Ep. 50, 6 ; -tissimus Col. Rust. 3, 8, 5 || favorable, propice : Pl. Rud. 260.
- 1. gehoorzaam aan, toegeeflijk of gewillig jegens (m. dat.) [patri; amicae; imperatori];
- 2. (v.e. god) welwillend.
obsequens , tis. part. c. s. v. obsequor.
順。從人。Homo voluptati obsequens 隨私慾之人。
Suggest a Translation
See an image
順。從人。Homo voluptati obsequens 隨私慾之人。
Suggest a Translation
See an image
obsequēns entis, adj.with comp.
- P. of obsequor, yielding, compliant, obsequious, accommodating: patri, T.: legiones nobis: Persae obsequentiores, Cu.