obturatio
obtūrātĭo, ōnis, f. [obturo],
- a stopping up: aurium, Vulg. Eccles. 27, 15.
obtūrātio, ōnis, f. (obturo), die Verstopfung, aurium, Vulg. Sirach 27, 15.
murus ‥ levatus ad predictam ~onem faciendam
nunquam post ~onem predictam plaustra nec carete alique transire potuerunt
nisi ‥ cum cemento et lapidibus rime patentes obturicionem sumant
profagotts ligni emptis pro ~one dicti stallagii xij d.
regi videtur sicut majori et vicecomitibus London’ quod ~o venelle juxta domum Sancte Elene non est ad nocumentum civitatis regis
dicit se nullam ~onem fecisse ad nocumentum transeuncium
~ones venellarum
cum opturacione unius fenestre in domo capitulari
hiems ‥ infidelitatis a cordibus eorum pertransiit, torpor opturationis mortifere abiit
inimicus ‥ humani generis duas illas portas sentiendi gravi opturatione obstruxit
obtūrātĭō, ōnis, f. , action de boucher : Vulg. Eccli. 27, 15.