occludo
occludo, to shut up, close
Could not find occlusum in Logeion dictionaries.
occlusum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of occludo
occlūdo, si, sum, 3 (sync. form occlusti for occlusisti, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189).—Collat. form occlaudo, Cod. Th. 11, 24, 1), v. a. [obclaudo], to shut or close up.
- I Lit. (class.): FORES OCLVDITO, Lex Puteol. ap. Haubold, p. 72: occlude ostium: et ego hinc occludam, Plaut. Most. 2, 1, 78 (425): januam, id. ib. 2, 2, 14 (444): aedes, id. Am. 4, 1, 10 (1018); Ter. Eun. 784: tabernas, Cic. Ac. 2 (Luc.), 47, 144; id. Cat. 4, 8, 17: furax servus, cui domi nihil sit nec obsignatum nec occlusum, id. de Or. 2, 61, 248: ego occlusero fontem, Att. ap. Non. 139, 8: me non excludet ab se, sed apud se occludet domi, Plaut. Men. 4, 2, 108 (678).—
- II Transf., to restrain, stop: linguam, i. e. to prevent from speaking (ante-class.): occlusti linguam, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189); id. Mil. 3, 1, 10 (605): aures, to close, shut, Ap. Met. 9, 19, 2 Oud.: os, Vulg. 1 Macc. 9, 55: libidinem, to restrain, Ter. And. 557.
- —Hence, occlūsus (obcl-), a, um, P. a., shut or closed up.—Comp.: qui occlusiorem habeant stultiloquentiam, they would keep their foolish talk more to themselves, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223).—Sup.: ostium occlusissimum, Plaut. Curc. 1, 1, 15 (15) (dub.; Fleck. oculissumum).
occlūdo, clūsī, clūsum, ere (ob u. claudo), verschließen, I) = zuschließen, aedes, Plaut.: ostium, Plaut.: post tergum (hinter sich) ostium, Vulg.: tabernas, Varro LL. u. Cic.: aedes, Plaut.: armarium, Plaut.: aures ceris (um nicht zu hören), Amm. 29, 2, 14: übtr., aures, die Ohren verschließen, Apul. met. 9, 19. – II) = einschließen, einsperren, alqm apud se, domi, Plaut.: furax servus, cui nihil sit obsignatum nec occlusum, Cic. – übtr., linguam, Einhalt tun, Plaut.: dum eius lubido occlusa est contumeliis, seinem Gelüste der Weg versperrt ist (sein G. gehemmt ist), Ter. Andr. 557. – ➳ Synk. Perf. occlūstī, Plaut. trin. 188.
See: occludere
occlūdō, (13) ūsī, ūsum, ĕre (ob, claudo), tr., clore, fermer : [porte] Pl. Most. 405 ; 444 ; [taverne] Cic. Ac. 2, 47 || mettre sous clef, enfermer : Cic. de Or. 2, 248 || [fig.] linguam Pl. Mil. 605, fermer la bouche, empêcher de parler.
➳ pf. sync. occlusti Pl. Trin. 188.
- 1. (af)sluiten, dichtdoen [aedes; tabernas; armarium];
- 2. insluiten, opsluiten [alqm domi];
- 3. (kom.) (metaf.) tegenhouden, inhouden [linguam].
occlūdō sī, sus, ere
- ob+claudo, to shut up, close: de occludendis aedibus, T.: servus, cui domi nihil sit occlusum.—To restrain, check: lubido occlusa contumeliis, T.