occultatio
occultatio, a covering, hiding, concealment
occultātĭo, ōnis, f. [2. occulto],
- a hiding, concealing, concealment (rare but class.): aliae fugā se, aliae occultatione tutantur, by hiding themselves, Cic. N. D. 2, 50, 127: cujus rei nulla est occultatio, * Caes. B. G. 6, 21 fin.: in speluncā, Plin. 7, 45, 46, § 148. —Absol.: occultatione propositā, in the expectation of concealment, Cic. Fin. 2, 22, 73.—
- 2 Rhet. t. t., insinuation, suggestion: occultatio est, cum dicimus nos praeterire aut non scire aut nolle dicere id, quod nunc maxime dicimus, Auct. Her. 4, 27, 37; cf. the context.
occultātio, ōnis, f. (occulto), das Versteckt-, Verborgenhalten, das Verbergen, I) eig.: ›latitare‹ est non turpis occultatio sui, Cic. fr.: occultatione se tutari, Cic.: sed ibi (Brundisii) occultatio nulla est, dort ist's unmöglich, verborgen zu bleiben, Cic.: occultatio stellarum, Verdunkelung, Plin.: in spelunca, Plin. – II) übtr., a) die Verheimlichung, occultatione propositā aut impunitate, Cic.: cuius rei nulla est occ., was zu verheimlichen keine Möglichkeit ist, Caes. – b) als rhet. t. t., die Übergehung (wenn man sagt, man übergehe, oder wisse nicht, oder wolle nicht sagen, was man gerade sagt), griech. παράλειψις, Cornif. rhet. 4, 37.
tu vero, que illa que manifestationis et potentie sunt testimonia recolis, cur ea que ~onis et infirmitatis sunt non reminisceris?
quamdiu manus est in sinum, id est in occulta, munda est; ‥ retrahatur ergo ad sinum, id est ad ~onem, et ad mundiciam revertetur
detectio coloris et ~o coloris sunt opposita, et detectio coloris est lux; ergo ~o coloris est tenebra
dividitur in duas, quia primo agit de ejus ~one, secundo de ejus tradicione
in quibusdam autem propter cordis regentis ~onem, in quibusdam autem propter ossium constrictionem
in macilentis ‥ est pulsus fortior ‥ et hoc forsitan propter minorem arterie per molem carneam ~onem
quedam stelle sunt sempiterne apparitionis ‥ alie ‥ sunt sempiterne ~onis que sunt propinque polo antartico
apparitionem ‥ et ~onem et universaliter que in celo apparent humanis visibus in terra
occasus ‥ est talis introitus in eosdem [sc. radios solis ] et ~o
in parabolis potius ~onem quam veritatis propalationem esse significans
ibi nulla cogitationum ~o, nulla affectionum dissimulatio, hec est vera ‥ amicitia
‘gloria Dei’ sit, ut ait Salomon, ‘celare verbum’ et ipsa glorie ~o non modicum quid saporis ipsi glorie conferat
adverterunt ‥ per illam factorum ~onem Dei ‥ honorem non revelari
allegorice ‥ per aes in zona ~o sapientiae designatur
preter ~onem, qua voluit [sc. Christus ] sensum suum occultari infidelibus et indignis
peccata committit ‥ quedam ad ~onem vel excusationem vel defensionem precedentium
in omnibus precipuam virtutem ducit ~onem conclusionis
ad ~onem ‥ propositi ‥ idiotismus et ortonoismus perutilis est ut uterque sc. sic artem dissimulet
latibulum, latebrae, ~o
occultātĭō, (15) ōnis, f. (occulto), action de se cacher : Cic. Nat. 2, 127 ; Att. 9, 13, 5 || action de cacher : Cæs. G. 6, 21, 5 || [rhét.] occultation : Her. 4, 37.
- 1. het verbergen;
- 2. (metaf.) geheimhouding.
occultātĭo, occultatiōnis, f.: l'oscurarsi (di stelle).
occultātiō ōnis, f
- occulto, a covering, hiding, concealment: occultatione propositā, in the hope of secrecy: se occultatione tutantur, by hiding: cuius rei nulla est occultatio, Cs.