oculitus
ŏcŭlĭtus, adv. [oculus],
- as one's own eyes, i.e. most dearly: amare, Plaut. ap. Non. 147, 27 sq.; cf.: oculitus quoque dicitur, ut funditus, penitus, quo significatur tam carum esse, quam oculum, Paul. ex Fest. p. 179 Müll.
oculitus, Adv. (oculus), wie seine Augen, amare, Plaut, fr. b. Non. 147, 6.
ŏcŭlĭtŭs (oculus), adv., comme ses propres yeux : Pl. d. Non. 147, 27 ; P. Fest. 179.