offundo
offundo, to pour before, pour out
Could not find offusis in Logeion dictionaries.
offusis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of offundo
offundo (obf-), ūdi, ūsum, 3, v. a. [ob fundo].
- To pour before or around; to pour out, pour down (class.).
- A Lit.: cibum (avibus), Plaut. As. 1, 3, 64 (216); id. Trin. 4, 3, 84 (1091).—
- 2 Transf., mid., to pour itself out; to spread, extend: ut piscibus aqua, nobis aër crassus offunditur, i.e. surrounds us, Cic. Ac. 2 (Luc.), 25, 81: rubor gravissimis quoque viris offunditur, Sen. Ep. 11, 3: cum ignis oculorum cum eo igne, qui est ob os offusus, se confudit, Cic. Univ. 14: asinus offunditur, tumbles down, Ap. Met. 4, 5, 4. —
- B Trop., to pour or spread out any thing over a person or thing: quasi noctem quandam rebus offundere, Cic. N. D. 1, 3, 6: haec indoctorum animis offusa caligo est, id. Tusc. 5, 2, 6: tamquam si offusa rei publicae sempiterna nox esset, id. Rosc. Am. 32, 91: omnium rerum terrorem oculis et auribus, Liv. 28, 29: caliginem oculis, id. 26, 45: pavorem incompositis, id. 10, 5: errorem alicui, to cause, id. 34, 6: quibus tenebris est offusa hominis cogitatio, Lact. de Ira, 1, 5; id. Inst. 7. 24, 7.—
- II To spread over, i.e. to cover a thing with something.
- A Lit.: ut obscuratur et offunditur luce solis lumen lucernae, eclipsed, Cic. Fin. 3, 14, 45: oculi clarissimā in luce tenebris offusi, Val. Max. 2, 7, 6.—
- B Trop.: offusus pavore, overcome, Tac. A. 11, 31: Marcellorum meum pectus memoria obfudit, has filled, Cic. Marcell. 4, 10 dub.: non existimare se tantis tenebris offusam esse rem publicam, Val. Max. 3, 8, 3; 2, 7, 6.
offundo, fūdī, fūsum, ere (ob u. fundo), I) hingießen, -schütten, vorschütten, A) eig.: cibum (avibus), Plaut. asin. 216. – B) übtr.: 1) jmd. hinstürzen, Passiv medial = hinstürzen, asinus offunditur, Apul. met. 4, 5. – 2) verbreiten, Passiv medial = sich ergießen, sich verbreiten, a) eig.: noctem rebus, Cic.: aër nobis offunditur, umgibt uns, Cic.: ignis ob oculos offusus, Cic.: altitudo caliginem oculis offundit, macht einen schwindeln, Liv.: caligo oculis offunditur, Curt.: tenebrae offunduntur oculis, Sen. rhet. – b) bildl.: si quid tenebrarum offudit exsilium, wenn die Verbannung das Gemüt in trübe Stimmung versetzt hat, Cic.: offundunt tenebras (sie führen hinters Licht) et veritatem caligine obducunt, Lact.: u. so tenebras offundere iudicibus, die R. mit Blindheit schlagen, hinters Licht führen, Cic. fr.: hic error et haec indoctorum animis offusa caligo est, quod etc., dieser Irrtum und diese arge Verblendung ist in den Gemütern der Ungelehrten deshalb eingerissen, weil sie usw., Cic.: tanta offusa oculis animoque religio, die auf Auge u. Gemüt so mächtig wirkende Heiligkeit, Liv.: omnium rerum terror oculis auribusque est offusus, jede Art von Schr. drängte sich ihren Augen und Ohren auf, Liv.: ne nimium terroris offundam, euch nicht allzusehr in Schrecken setze, Liv.: u. so incompositis subitum pavorem, Liv. – II) über-, be schütten, bedecken, a) eig.: lumen lucernae luce solis offunditur, wird verfinstert, Cic.: oculos tuos clarissima in luce tenebris offusos, wie mit einem Nebelkreis umzogen, Val. Max. – b) bildl.: eo pavore offusum Claudium, den Kl. habe eine solche Bestürzung überfallen, Tac. ann. 11, 31: omnium Marcellorum memoria meum pectus offudit, hat erfüllt, Cic. Marc. 10.
See: offundere
offundō, (12) fūdī, fūsum, ĕre (ob et fundo), tr., ¶ 1 répandre devant : cibum (avibus) Pl. As. 216, répandre de la nourriture devant les oiseaux || étendre devant : noctem rebus Cic. Nat. 1, 6, étendre la nuit sur les objets ; nobis aër offunditur Cic. Ac. 2, 81, lʼair sʼétend devant nous, nous enveloppe ; ignis ob os offusus Cic. Tim. 49, le feu qui sʼétend devant le visage ; caliginem oculis offundere Liv. 26, 45, 3, étendre un brouillard devant les yeux, donner le vertige ¶ 2 [fig.] si quid tenebrarum offudit exsilium Cic. Tusc. 3, 82, si lʼexil assombrit lʼâme ; incompositis pavorem offundere Liv. 10, 5, 7, répandre la terreur sur une troupe en désordre ; periculum est, ne quis error vobis offundatur Liv. 34, 6, 3, il est à craindre quʼun voile dʼerreur ne vous enveloppe ; quamquam multa offunderentur Tac. Ann. 11, 20, quoique beaucoup de pensées se présentassent à son esprit ¶ 3 voiler, offusquer, éclipser : offunditur luce solis lumen lucernæ Cic. Fin. 3, 45, lʼéclat du soleil offusque, éclipse la lumière dʼune lampe || [fig.] Claudius pavore offusus Tac. Ann. 11, 31, Claude, lʼesprit offusqué, obscurci par la crainte ; Marcellorum meum pectus memoria obfudit Cic. Marc. 10, le souvenir des Marcellus a obscurci un moment mon cœur (mʼa troublé, mʼa étourdi).
- 1. (Plaut.) uitgieten, uitgooien [aquam; cibum avibus];
- 2. (metaf.) verspreiden (over: dat.) [noctem rebus]; ➤ altitudo caliginem oculis offundit maakt duizelig; tenebras ~ iudicibus om de tuin leiden; — pass. zich verspreiden, zich uitbreiden, zich uitstorten: aër nobis offunditur omgeeft ons; terror oculis auribusque offusus est; tamquam si offusa rei publicae sempiterna nox esset;
- 3. overdekken, vullen; ➤ pavore offusus.
offundo , is, udi, usum, ere. 3.
撒其上。— errorem 哄騙。 Luce solis lumen lucernae offunditur 日光壓燈照。
Suggest a Translation
See an image
撒其上。— errorem 哄騙。 Luce solis lumen lucernae offunditur 日光壓燈照。
Suggest a Translation
See an image
offundō (obf-) ūdī, ūsus, ere
- ob+fundo, to pour before, pour out: ut piscibus aqua offunditur, i. e. surrounds.—To cover, overspread: ut offunditur luce solis lumen lucernae, eclipsed.—Fig., to pour out upon, spread over: quasi noctem quandam rebus: offusa rei p. nox: omnium rerum terrorem oculis et auribus, L.: tantā offusā oculis animoque religione, L.: offusus pavore, Ta.: Marcellorum meum pectus memoria obfudit, has filled.