ohe

ŏhē, interj.,

• ho! holloa! soho! ho there! ohe, inquam, si quid audis, Plaut. As. 2, 3, 4 (384): ohe, Jam satis est, id. Stich. 5, 4, 52 (734); Hor. S. 1, 5, 12; id. ib. 2, 5, 96; so Mart. 4, 91, 1 and 9.

ohē! Interi., beim Anruf, halt! abscede! etiamnunc! etiamnunc! etiam! ohe! istic adstato, Plaut.: ohe! desine! Ter.: ohe! odiose facis, halt! sei still! Plaut.: bes. bei iam od. bei iam satis, zB. ohe, iam desine, Plaut.: ohe, iam satis uxor est, Plaut.: ohe, iam satis est, ohe, libelle, Mart.

ohe [CL] , (interj.) exclamation that expresses fear or sim. at at femineus clamat timor, armiger ohe! / victor io! saliens, hei mihi! morte ruens Garl. Tri. Eccl. 14.

ōhē (13) (ŏ-), interj. pour appeler ou marquer lʼimpatience : hé ! holà ! Pl. Cas. 249 ; St. 733 ; Hor. S. 1, 5, 12 ; Mart. 4, 89, 1.

ohe ! interj.
噯。— satis est 噯巳足矣。

Suggest a Translation
See an image

ōhē or ohē

• interj., of pain, oh! enough! stop!: ohe, Iam satis est, H.: ohe iam (sc. satis), H.