ossarium
ossārĭum, ii, v. ossuarius, II.
ossārium, s. ossuārius.
Johannis Cowepere capellani divina in ~ia mortuorum infra cimiterium ecclesie cathedralis Sancti Pauli London’ ‥ dum vixit celebrantis
ossārĭum, ĭī, n. , v. ossuarium : [qqs mss].
Sex. Turranius Sex. F. Causenus et Turrania Pacata Ossar. fecerunt, etc. Alia inscriptio : Julio Fuscinia Ossuarium viva sibi fecit. Occurrit in leg. 2. D. de Sepulchr. viol. (9, 17.) Ossuariæ ollæ, in antiquis Inscript. Vossio teste in Etymologico : ubi et observat Ossuadicebant pro
Ossa. Adde D.
Ossarium
and ossuarium. A receptacle of stone or other material which held the vase containing the bones and ashes of the dead, when deposited in sepulchral chambers. See columbarium.