otiolum
ōtĭŏlum, i, n. dim. [otium],
- a little leisure: otiolum meum, my little bit of leisure, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 3, 1.
ōtiolum, ī, n. (Demin. v. otium), die wenige Muße, cum otiosus sum, plane ubi delectem otiolum meum non habeo, meine paar Mußestunden angenehm ausfülle, Cael. in Cic. ep. 8, 3, 1.
ōtĭŏlum, ī, n. (olium), petit loisir : Cæl. d. Cic. Fam. 8, 3.