pantonarius
Nonne scandalum linguæ erat,
quando fratres nostros non monachos, sed rusticos, gardones, Pantonarios et advenas
penuria congregatos vocabatis. Vide Pontaticum. MS. :
Un Pantonnier fist sus lever,
Qui la porte devoit garder...
Le Pantonnier qui vout dormir
Ala les pelerins hastant
A son haston plusours boutant.
Pautonnierin
Paltonarius: unde
Pautonniere, pro Contemtissima femina et libidinosa, in Lit. remiss. ann. 1397. ex Reg. 152. Chartoph. reg. ch. 326 :
Icellui pastre dist à
laditte damoiselle qu'elle estoit une mauvaise Pautonniere, et qu'elle n'estoit pas
digne de garder ses brebis. Pautonarius itaque legendum opinor ; atque inde
Pautoneria, bursæ seu marsupii species, in qua vectigalium collectores pecuniam et mendici eleemosynas colligunt : ubi frustra Cangius
Panneteriaemendandum putavit. Et quidem
Pautonoria, hac notione, legitur in Reg.
Olimparlam. Paris ad ann. 1376. fol. 309 :
Cum dicti sigilli emolumentum deferret ad dictam
archam, de bursa ubi reponebatur multotiens capiebat de pecunia plena manu, et ponebat
in Pautoneria sua. Quod rursum firmatur ex Gallico Le suppliant prist en
la bourse ou Pautonniere de la femme d'icellui Nicolas un gros de France. Hinc
Pautonnierex Poemate
de Vaccenon dissimili notione intelligo, vel ostiarium interpretor. Vide infra Pautinus.