papas
papas, a governor, tutor
papas (pappas), ae and ătis, m., = πάππας,
- a governor, tutor: timidus praegustet pocula papas, Juv. 6, 632; Inscr. Murat. 1297, 11.
pāpās (pappās, griech. πάππας), ae, m., der Erzieher, Iuven. 6, 633.
flagellis ac virgis dirissimis cedimur a nostro ~ate
non audivi signum, ~as bone
hic ~as,a mayster
~as, -antis: Juvenalis [6.633 ] ‘prelibat pocula papas’
lykdysch, scurra, ~as
pāpās, (16) v. papa.
..... timidus prægustet pocula Papas .
Ejusdem Scholiastes ad sat. 7. v. 218 : Eunuchus, Pædagogus, aut communi
carens sensu, proprium Papatis .
Garsio sit Papas , lini genus, et pædagogus.
Aliud Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Dimissus
itaque puer in medio, sine Papate, vel gerula, cœpit ire, etc. Leo Ost. lib. 2.
cap. 29 : Et ipsa Epistola
(D. Jesu Christi) per manus Angeli Domini pervenit ad Romanam civitatem
ad locum sepulchri S. Petri, ubi claves regni cœlorum constitutæ sunt, et duodecim
Papati, qui sunt in Romana civitate triduanas fecerunt vigilias, in jejuniis et
orationibus, etc. Innocentius III. PP. lib. 15. Ep. 60. ad Thebanum
Archiepiscopum : Canonici ejusdem Ecclesiæ obtinueruntPapatuum , in quibus tres Monachi vel pauciores
morantur. Lib. 16. Epist. 98. ad Episcopum Amyclensem : Abbatiarum,
Ecclesiarum, Papatuum, decimarum et possessionum ad eorum Ecclesias pertinentium
illicitos detentores. Et Epist. 115. ad Cardicensem Episcopum : Quia vero
constitit nobis, quod Hospitalarii habebant septem homines Ecclesiæ Cardicensis,
scilicet Papam Leonem, Joannem Fot, etc. jubemus illos restitui. Præterea omnes Abbatias
et Papatus in tenimento Hospitalis constitutos, etc. Ubi Papatusvidentur esse qui
Obedientiæ, seu
Prioratus, nostris dicuntur. Bosquetus reditus et beneficia minorum Clericorum interpretatur, quos vulgo
Papades, in Concilio Senensi ann. 1423. Goarus ad Cedrenum has voces,
Ὅτε ποιεῖ τοῦτον λιτὸν
παπᾶν, ἢτοι ἀναγνώστην. Quibus verbis innuitur Lectoremesse ex infimo Clericorum ordine, simplicemque esse Clericum. Atque ita vocem
Papam:
Ὁ δὲ προσφυγὼν τῆ ἐκκλησίᾳ, ἐγένετο
παππᾶς. Et Heraclius cum Crispo Patricio dignitatem abrogasset, et Ἀλλὰ καὶ τοὺς προσρυομένους τεμένεσιν ἀπέσφαττον ποῦ
ποτε ὁ παπᾶς, λέγοντες , Et in templa confugientes mactabant, ubi esset Papa,
rogitantes,sacrificulis, uti Presbyteros nostros vocant Calvinistæ : et
Sacerdotissis, in Glossis Græco-barbaris. Sed et ejusmodi
Papasathhodie vocare, ut Episcopos
Episcopasath. Sed et Indos summos suos Pontifices
Papasappellare etiamnum tradit Joseph. a Costa lib. 5. cap. 14. pag. 232. de qua appellatione, vide Francisc. Lopes de Gomara lib. 2. cap. 89. Quin etiam Græcis recentioribus vox
Paterapud Latinos. Concilium Calchedon. act. 1 :
Περιμένη τὸν παπᾶν Ἀβραάμιον. Alibi de Eutychete
Archimandrita hæretico : Papænomen
paternitatisappellationem esse ait, et
Clericorum congruere dignitati. Quod etiam colligitur ex Vita Zozimi Episcopi Syracusani n. 16.
Byssum genus est quoddam lini nimium
candidi et mollissimi, quod Græci Papatem vocant.
pāpās (pappās) —, m
- , πάππας, a governor, tutor: timidus, Iu.