parabilis
parabilis, easily procured, easy to be had, accessible, at hand
părābĭlis, e, adj. [paro],
- easily procured, easy to be had, of easy attainment (class.): divitiae, Cic. Fin. 1, 13, 36; cf. id. Tusc. 5, 33, 93: namque parabilem amo venerem facilemque, Hor. S. 1, 2, 119: cultus (corporis), Curt. 3, 5, 2; cf. id. 6, 2, 2; 8, 4, 14: res, Sen. Ep. 5, 4.
parābilis, e (paro), leicht beschaffbar, leicht anzuschaffen, -zu haben, -zu gewinnen, divitiae naturae, Cic.: levis et par. cultus, Curt.: parcus ac par. cultus, Curt.: mit Abl. pret., usitatae et non magno parabiles res, Sen.
părābĭlis, (13) e (paro), quʼon se procure facilement, à bon marché : Cic. Fin. 1, 45 ; Tusc. 5, 93 ; Hor. S. 1, 2, 119 ; Curt. 3, 5, 2 ; Sen. Ep. 5, 4.
Equum meum Parabilem, et mulum
quem elegeris do, lego. Equus forte qui Gallis dicitur Cheval de parade, ad pompam, ad apparatum.
parābilis e, adj.
- paro, easily procured, easy to be had, accessible, at hand: divitiae: victus, Cu.