parento
parento, to offer a solemn sacrifice in honor of dead kindred
Could not find parentando in Logeion dictionaries.
parentando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of parento
părento, āvi, ātum, 1, v. a. [2. parens], to offer a solemn sacrifice in honor of deceased parents or relatives (cf.: lito, sacrifico).
- I Lit.: cujus sepulcrum usquam exstet, ubi parentetur, Cic. Phil. 1, 6, 13: parentemus Cethego, id. Fl. 38, 96: Februario mense mortuis parentari voluerunt, id. Leg. 2, 21, 54: hostiā maximā parentare, id. ib. 2, 21, 54; Cenot. Pis. in Inscr. Orell. 643: mortuis certe interdiu parentatur, Sen. Ep. 122, 3; Plin. 18, 12, 30, § 118: non sacrificamus, nec parentamus: sed neque de sacrificato et parentato edimus, Tert. Spect. 13.—
- II Transf., to revenge the death of a parent or near relative by that of another, to make therewith an offering to his manes: praestare omnes perferre acerbitates, quam non civibus Romanis, qui Genabi perfidiā Gallorum interissent, parentarent, Caes. B. G. 7, 17 fin.: parentandum regi sanguine conjuratorum esse, Liv. 24, 21; Curt. 7, 2, 29; 5, 6, 1: viginti legionum sanguine fratri parentare, Sen. Polyb. 16 (35), 2; Just. 12, 15, 6: ejus supplicio uxoris Manibus parentavit, id. 39, 3, 12; so, Manibus eorum vastatione Italiae, etc., Flor. 2, 6, 8; 3, 21, 20: Memnonis umbris sollenni caede, Ov. Am. 1, 13, 3: eorum manibus sanguine, Amm.15, 8, 6.—
- B Trop., to appease, satisfy, etc.: internecione hostium justae irae parentatum est, Curt. 9, 5, 20; Flor. 2, 6, 8; 3, 21, 20; Just. 13, 3, 10; Petr. 81, 6.
parento, āvī, ātum, āre (parens), I) Eltern, Anverwandten u. übh. teueren Personen an ihrem Grabe ein feierliches Totenopfer (parentalia) darbringen, mortuis, Cic. u.a.: quibus ius ibi parentare, Varro LL.: Accae Larentiae publice, Varro LL. – II) übtr., jmdm. ein Totenopfer bringen = seinen Tod durch den Tod eines anderen rächen, Cethego, Cic.: u. übh. gleichs. ein Opfer zur Befriedigung bringen, umbris, die Sch. versöhnen, Ov.: iniuriae suae, Petron.: luxuriae, Sen.
părentō, (12) āvī, ātum, āre (părens), intr., célébrer une cérémonie funèbre, faire un sacrifice en lʼhonneur dʼun mort : parentemus Cethego Cic. Fl. 96, honorons la cendre de Céthégus || [fig.] apaiser les mânes de qqn, venger [avec dat.] : Cæs. G. 7, 17, 7 ; parentandum regi sanguine conjuratorum esse Liv. 24, 21, 2, quʼil fallait apaiser les mânes du roi en immolant les conjurés ; iræ parentare Curt. 9, 5, 20, satisfaire la colère [par le massacre des ennemis].
- 1. (bij het graf v. ouders of verwanten) een dodenoffer brengen; ➤ hostiā maximā ~;
- 2. (metaf.) genoegdoening geven, wreken (m. dat.) [civibus; iniuriae suae; irae bevredigen].
parentō —, ātus, āre
- 2 parens, to offer a solemn sacrifice in honor of dead kindred: sepulcrum ubi parentetur: hostiā maximā parentare. —To bring an offering to the dead parent, avenge the dead: civibus Romanis, qui perfidiā Gallorum interissent, Cs.: parentandum regi sanguine coniuratorum esse, L.: Memnonis umbris caede, O.— Fig., to appease, satisfy: internecione hostium iustae irae parentatum est, Cu.