parentalia
părentālĭa, ĭum, v parentalis, II. B.
item [lego ] medietatem lane mee ad distribuendum inter mediocres de ~ia mea et alios maxime indigentes
Parentalia ,
νεκύσια . Ita etiam in Glossis Lat. Gr. Ea
autem convivia a Christianis proscribuntur. Gaudentius Episcop. Brixiensis Tract. 4 :
Partes enim Idololatriæ sunt veneficia, præcantationes,
suballigaturæ, vanitates, auguria, sortes, observatio ominum, Parentalia , inquam, unde
Idololatriæ malum caput extulit erroris. Nam gulæ suæ causa primum cœperunt homines
prandia mortuis præparare, quæ ipsi comederent, etc. Huc spectant ista
Tertulliani lib. de Testim. animæ : Si quando extra portam cum obsoniis et matteis,
tibi potius Parentans ad busta recedis, aut a bustis dilutior redis. Id etiam
vetatur in Capit. Caroli M. lib. 6. cap. 194. Admoneantur fideles ut ad suos mortuos non
agant ea quæ de paganorum ritu remanserunt,... et super eorum tumulos nec manducare, nec
bibere præsumant. Vide Concilium Arelat. III. et Joannem Climacum grad.
7.PARENTALIA
PARENTA´LIA[FUNUS]