parta
parta, æ, f. (pario), celle qui a enfanté : Col. Rust. 7, 4, 3.
Pecia, Modus agri. Tabul. S. Vict. Massil. :
Villelmus de
Lairaco donat unam petiam de pratum a S. Maria S. Victoris pro amore Dei, et quæ Parta
jam lobe facto de S. Victori, illa petia, etc. Pactum inter capit. de
Rivo-petroso et habitat. ejusd. villæ ann. 1285. in Reg. 59. Chartoph. reg. ch. 584 :
Dictus decanus non assignaverat eis sufficiens nemus, nec devezas, nec Partas,
secundum formam compositionis. Ubi pro Agro pascuo usurpari videtur.