pascalis
pascālis, e, adj. [for pascualis, from pascuum],
- pasturing, grazing: pascales oves Cato posuit pro pascuales, Fest. p. 243 Müll.; cf. id. ib. p. 242: pascali pecore ac montano, Lucil. ap. Fest. s. v. Solox, p. 301 Müll.; boves pascuales, Vulg. 3 Reg. 4, 23.
pascālis, s. pāscuālis.
pāscālis, (16) e (pasco), quʼon fait paître, qui paît : Cat. d. Fest. 243 ; Lucil. Sat. 1246.
Pascaliter, pro solemniter, prout in majoribus festis solitum est. Parid. de Grass. Cæremon. capell. papal. MS. :
In die Jovis sanctæ
ebdomadæ, Missam solemnem et Pascalem in capella palatii prior presbyterorum Vide in Pascha.