patibulus
pătĭbŭlus, a, um, adj. [pateo],
- fastened to a patibulum; yoked, gibbeted, Plaut. Fragm. ap. Non. 221, 13; Ap. Met. 4, 10, 13 (in both passages al. leg. patibulatum; v. patibulatus).
pătĭbŭlus, i, m., v. patibulum.
patibulus, s. patibulumno. I.
pătĭbŭlus, ī, m. , fourche patibulaire : Licin. d. Non. 221, 12.
Patibulatus, apud Apuleium Metamorph. lib. 4 :
Exitiabili
nexu Patibulum relinquens. Alii Codices patibulatumlegunt.
Et judices atque vicarii
Patibulos habeant.
Deligata ad
Patibulos.