peditare

peditare [LL; cf. CL peditatus as sb. 4th decl., pes, pedis+-itare] 1 (intr.) to walk, go on foot; b (transf. & fig.); c (through water). hunc ego ‥ gressibus ultro / callibus ignotis peditans comitatus adivi Æthelwulf Abb. 698; diruit hic bellum, fugat atque nisum †pedicando [v. l. †prĕdicando; l. peditando] Walt. Angl. Fab. (ed. Hervieux) app. p. 368; rex Anglie cum suo exercitu ~ando Ann. Paul. 358 (= Ad. Mur. Chr. 68); et loricati equitant, et calceati ~ant Eul. Hist. II 136; hos velut artifices cerno peditare per urbes Gower VC III 1561; sic perstabant immobiles in uno loco, ne ~ando per campum lutosum fatigarentur Wals. HA II 311.  b diversisque modis sapiens incude subactum / malleus in ferrum peditat, stridente camino Æthelwulf Abb. 281; hinc matutinis completis quam bene psalmis, / continuo insonuit percussis cudo metallis / malleus, et vacuas volitans cum verberat auras / jam coenam fratrum peditans culdarios ornat Ib. 305; in caput sancti peditat benedictio larga Ib. 518; ut agnus, humillime inter suos mente et corpore ~avit Reg. Whet. I 454.  c attendit summam celestis pagina causam, / agnus in hoc peditat amne, camele, natas Neckam DS X 174. 2 (trans.) to carry on foot. 1547 blada ‥ in mullonem tassabunt et ~abunt CalPat 31. 3 (pr ppl., her.) passant. quicumque fuerit rex Anglie pro proprio portat tres leones ~antes de auro in campo rubeo. et Gallice sic, il port de gowls tres leones passantes d‘or Bad. Aur. 108; 1449 cum ~ante leopardo aureo Exc. Hist. 48 (v. leopardus 2b).