perdius
per-dĭus, a, um, adj. [dies],
- all day long, the livelong day (post-class.): stare solitus Socrates dicitur, pertinaci statu perdius atque pernox, Gell. 2, 1, 1; Ap. Met. 5, 6, 5; 9, 5, 20.
perdius, a, um (per u. dius = dies), den ganzen Tag hindurch, v. Pers., gew. verb. perdius (perdia) et pernox, Gell. 2, 1, 2. Apul. met. 5, 6, od. pernox et perdius, Amm. 31, 2, 6. Symm. epist. 1, 53.
~a et pernocti diligentia
~us et pernox equitans
stare solitus Socrates dicitur ‥ ~us atque pernox
quod pernox perdius in fata properat
perdĭus, a, um (per, dies), qui passe tout le jour : Gell. 2, 1, 2.
Qui eandem (domum) Perdius et
Pernox lacescere non desistens, tandem per machinamenta alte constructa ascendit,
etc.