perduro
perduro, to last, endure
Could not find perdurandi in Logeion dictionaries.
perdurandi present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of perduro
per-dūro, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
- Act., to make hard, to harden (late Lat.): teneras plantas, Prud. Psych. 447.—
- II Neutr., to last or hold out, to endure (poet. and in post-Aug. prose; cf.: obduro, perfero), Ter. Hec. 269: perdurare non posse, Suet. Ner. 24: perdurandi pervicacia, Plin. 17, 20, 34, § 147: longum probitas perdurat in aevum, Ov. Med. Fac. 49: mora perduratura, Stat. Th. 1, 142: non perdurasse in senectutem, Sen. Ben. 7, 28: cotidie unanimiter in templo, abide, continue, Vulg. Act. 2, 46.
per-dūro, āvī, ātum, āre, I) intr.: A) ausdauern, aushalten, perduravit miser, Sen. de ira 2, 33, 4: perdurare non posse, Suet. Ner. 24, 2: perdurandi pervicacia, Plin. 17, 147: perd. apud alqm, Ter. Hec. 269: cotidie unanimiter in templo, Vulg. act. apost. 2, 46: in poculis, Augustin. epist. 29, 11. – B) fort und fortdauern, -währen, non in senectutem, Sen.: longum in aevum, Ov.: augurii perdurat honos, Stat.: quaedam amplificata in suo genere et in sua proprietate perdurant, Sen. – II) tr. sehr hart machen, abhärten, übtr., perseverantiā perduratus, Rufin. homil. in num. 19, 4. – ➳ Prud. psych. 446 jetzt praedurat u. Colum. 7, 8, 7 mit cod. Sang. zu lesen caseus muriā praeduratus.
See: perdurare
perdūrō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 tr., rendre très dur, endurcir : Prud. Psych. 447 ¶ 2 intr., durer longtemps, subsister : Ter. Hec. 268 ; Suet. Nero 24 ; Sen. Ben. 7, 28, 1.
- 1. het uithouden; ➤ perduravit miser; ~ non posse;
- 2. voortduren; ➤ probitas perdurat longum in aevum.
per-dūrō —, —, āre
- per+durus, to last, endure: apud vos, T.: longum in aevum, O.