peremptorius

pĕremptōrĭus (pĕremtōr-), a, um, adj. [perimo].

• Lit., destructive, deadly, mortal (post-class.): venenum, Ap. Met. 10, 11, 6; spiculum, Tert. Anim. 25; Sid. Ep. 8, 11.—
• II Trop., qs. that destroys or precludes all debate, i. e. decisive, final, peremptory (jurid. Lat.): peremptorium edictum inde hoc nomen sumpsit, quod perimeret disceptationem, hoc est ultra non pateretur adversarium tergiversari, Dig. 5, 1, 70: dicuntur exceptiones aut peremptoriae aut dilatoriae. Peremptoriae sunt, quae perpetuo valent nec evitari possunt, etc., Gai. Inst. 4, § 120 sq. and 121; cf. Dig. 44, 1, 3.—Adv.: pĕremptōrĭē (pĕremtōr-), in a peremptory manner, peremptorily: argumentari, Claud. Mam. Stat. Anim. 3, 1.

perēmptōrius, a, um (peremptor), I) tötend, tödlich, Apul. met. 10, 11. Tert. de anim. 25. Ambros. de Cain et Abel 2, 10. § 35. Augustin. c. adv. leg. et proph. 2. § 6. Sidon. epist. 8, 11, 9. Chalcid. Tim. 45 B. – II) gleichs. den Streit abschneidend, nötigend, unvermeidlich, peremptorisch, edictum, exceptiones, ICt. – III) = peremptalis (w. s.), fulmen, Serv. Verg. Aen. 8, 429.

peremptorius [CL] 1 fatal, destructive; b (of fire, w. ref. to Plato Timaeus tr. Chalcidius 45B); c (w. gen.). d (as sb. n.) destroyer. bonum est converti a malitia ad innocentiam, a gaudio ~io ad luctum salubrem P. Blois Serm. 601A; si vehementer calidum habet [vim] desiccativam, ~iam Quaest. Salern. B 13; cuique malum imprecantur et vae peremptorium Itin. Ric. I 74; hoc malum ~ium, sc. desperacio Ad. Eyns. Visio 35.  b ignis ‥ ~ius Adel. QN 74; J. Sal. Pol. 414C (v. mulcebris c); unde Plato de illo inquit ‘est mulcebris, non ~ius’ S. Langton Gl. Hist. Schol. 47.  c vide quomodo mors beatitudinis principium est, laborum meta, ~ia vitiorum Ailr. Inst. Inclus. 33 p. 677; quidquid in curiis agitur fere ~ium est salutis P. Blois Ep. 139. 415B; optimus amicitie comes ‥ verecundia est, e diverso ~ia ejus est inverecundia Id. Opusc. 891C.  d cum ‥ ~ium sit amicitie cupiditas, tanto certe facilius amicitia ‥ servatur, quanto animus ab illa peste purgatior invenitur Ailr. Spir. Amicit. III 101. 694. 2 that precludes all debate or delay, decisive, final (also leg.); b (w. dies or terminus); c (w. edictum or citatio, esp. w. ref. to final summons issued after three previous ones). quibusdam asserentibus hoc contra canonum instituta extitisse ‥ nonnullis nimium clamantibus hoc verbum ~ium esse Chr. Battle f. 61v; ea que contra dignitates Cantuariensis ecclesie ‥ erant justa consideratione ~ia esse precepta sunt Ib. f. 77v; ratione vigenti easdem [sc. dignitates] a vobis ~ias judicatas defendendo Ib. f. 81; antequam ipse ‥ R. replicacionem fecit, preemptori’ [l. peremptoriam] non fecerunt aliquam talem protestacionem, per quod de dicta protestacione petit exonerari Mem. York I 231.  b 1161 citavi eum per duos prudentes viros ‥ prefigens ei diem ~ium in vigilia sancti Johannis Baptiste Act. Hen. II I 335; s1170 instabat ~ius dies, ut sententia ulterius differri non posset J. Sal. Thom. 20; s1226 rex Francorum ‥ omnibus cruce signatis diem statuerunt ~ium ut in Ascensione Domini apud Lugdunum cum equis et armis sub pena excommunicationis convenirent M. Par. Min. II 285; 1276 cum nos ‥ terminum ~ium vobis dederimus ad visitandum vos Reg. Heref. I 87; 1350 ad terminum nimis brevem et ~ium (v. abbreviatio a); 1388 quartus terminus ultimus et ~ius erit in festo Sancti Michaelis Mem. York II 4; 1450 ipsum in exilium condemnabant perpetuum: ‥ diem transfretacionis ~ium assignantes Croyl. 525.  c principem ‥ ternis litteris aut uno edicto pro omnibus ~io citatum Ep. H. Bos. 1444A; hec ‥ per preambulos judicis nuntios esse perpende, omnesque ~ias citationes existima P. Blois Serm. 775A; ecce mors in januis est, edicto citatur dives ~io Neckam NR II 187; hujus igitur auctoritate mandati partes ad presenciam nostram prelatico edicto ~io vocari fecimus Reg. S. Thom. Dublin 372; c1253 noveritis me ‥ vero edicto ~io legitimum spatium trium edictorum continente citasse N. rectorem ecclesie Reg. Ant. Linc. III 329; 1367 pro tercia et ~ia monicione Reg. Paisley 41; pro tercia ‥ monicione canonica ac ~ia Ziz. 112; 1309 ~io canonice monicionis edicto Lit. Cant. I 35. 3 (leg., w. exceptio) that demands dismissal (of a case). 1160 ~iam ‥ exceptionem opponentes Ch. Sal. 31; natura exceptionum tam dilatoriarum quam ~iarum, viz. ante visum terre factum et post Hengham Magna pref.; 1295 exceptiones ~ias Conc. II 210a.. 4 (as sb. n., leg.) final summons. 1208 ~ium aliud contempnere similiter non formidans Melrose 101 p. 89; questio, an judex debeat punire in ~o primo. ‥ dicitur ‥ ~ium quia perimit dilationem ulteriorem nec patitur ulterius adversarii tergiversationem W. Drogheda 28; 1549 una cum oblatis contra personas testium et ~iis ac omnibus juribus, quibus uti voluerit in causa precedendum Conc. Scot. II 125. 5 (abl sg. as adv.) peremptorily, decisively. tunc enim, tanquam multis minoribus delictis equipollente statim uno punitur ~io Gir. PI I 10 p. 37.

pĕrēmptōrĭus, a, um, meurtrier, mortel : Apul. M. 10, 11 ; Tert. Anim. 25 || péremptoire, définitif [en t. de droit] : Dig. 5, 1, 70.

peremptorius , a, um. adj.
打死人之事。Peremptorium edictum 不可改之案。

Suggest a Translation
See an image