perfectum
perfectum, ī, n., s. 1. perfectus no. II.
Ad perfectum suscipi, in Ordine Romano cap. 6.
Perfectionem consequi, in Concilio Tribur. can. ult.
Ut possint semper proficere credentes in eum, et per testamenta
maturescere Perfectum salutis. Paulo ante dixerat : Sicut igitur
adveniente Perfecto, non alterum Patrem videbimus.Ut universi
Comites pacem et concordiam ad invicem habere studeant. Et si forte inter eos aliqua
discordia aut conturbium ortum fuerit, ut nostrum solatium vel Perfectum pro hoc non
demittant.