perfidiosus
perfidiosus, faithless, treacherous, false, perfidious
Could not find perfidiosius in Logeion dictionaries.
perfidiosius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of perfidiosus
perfĭdĭōsus, a, um, adj. [perfidia], faithless, dishonest, treacherous, false, perfidious (class.).
- I Of persons: fallax, perfidiosus, Cic. Pis. 27, 66: perfidiosus et subdolus animo, Tac. A. 16, 32.—Sup.: omnium perfidiosissimus, Cic. N. D. 3, 32, 80.—
- II Of inanim. and abstr. things: amor, Plaut. Cist. 1, 1, 73 (73): nihil perfidiosum et insidiosum et fallax in amicitiā, Cic. Fam. 3, 10, 7; id. Rosc. Com. 6, 16.—Adv.: per-fĭdĭōsē, faithlessly, dishonestly, treacherously, perfidiously (rare but class.): hercle istam rem judicasti perfidiose, Plaut. Curc. 5, 3, 41 (719): multa perfidiose facta, Cic. Rosc. Am. 40, 118: perfidiose, crudeliter factum, Auct. Her. 1, 5, 8.—Comp.: perfidiosius rebellantes, Suet. Aug. 21.
perfidiōsus, a, um (perfidia), wortbrüchig, treulos, unredlich, falsch, v. Pers., Cic. u.a.: omnium perfidiosissimus C. Marius, Cic. – v. Handlungen, perfidiosum est fidem frangere, Cic.
perfidus, qui semper plangit [? l. frangit ] fidem. ~us qui semper
perfĭdĭōsus, (13) a, um (perfidia), dʼun caractère perfide, déloyal : Cic. Pis. 66 || perfide [en parl. de choses] : Pl. Cist. 72 ; Cic. Fam. 3, 10, 7 || -issimus Cic. Nat. 3, 80.
perfidiōsus adj.with sup.
- perfidia, faithless, treacherous, false, perfidious: fallax, perfidiosus: omnium perfidiosissimus: nihil perfidiosum in amicitiā.