perforatio

perforātio, ōnis, f. (perforo) = ἀνάτρησις, die Durchbohrung, a) als mediz. t. t., die Trepanation, testae (der Hirnschale), Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 59. – b) als t. t. der Baukunst, der Durchstich, operis, Corp. inscr. Lat. 8, 2728.

perforatio [CL] 1 (act of) making a hole, perforation. 1240 concessimus fratribus de ordine Predicatorum Karleoli murum civitatis ‥ ad conductum camerarum suarum ducendum extra civitatem perforare. et ‥ vobis mandamus quod predictam ~onem muri civitatis eosdem fratres facere permittatis Cl 227; Dominus ‥ quia nostri noluit oblivisci, fecit signa ~onis [ME: purlunge] in nostri memoriam in ambabus suis manibus AncrR 156; 1378 in ~one unius fossati in spen’ Ac. Durh. 586; manum et pedum ejus horribilis ~o et conclavacio ad patibulum Uhtred Medit. 197; 1529 pro una bigatura ly evestone ‥ item pro duabus de minoribus vj s. item ~one eorundem iiij s. Cant. Coll. Ox. II 260. 2 a perforation, aperture, hole. flegma spiritualia nutriens cum sit levius superiora petit in vase in stomacho existens circa ~onem et spissiorem reddit urinam Gilb. I 33 v. 1; quibus ut jussum fuerat completis, nec in ~one plantarum est mota nec infeccio vestimenti ‥ poteras apparere NLA II 39.

perfŏrātĭō, ōnis, f. , action de trépaner : C. Aur. Chron. 2, 1, 59.