perfructio
per-fructĭo or perfruĭtĭo, ōnis, f. [perfruor],
- complete enjoyment or fruition (eccl. Lat.): perfructio summi et veri boni, Aug. Quant. Anim. 33: sine perfruitione, id. Trin. 6, 10.
perfrūctio, ōnis, f. (perfruor), das Genießen, Augustin. de quant. anim. 33; doctr. Christ. 1, 20.
ut meminerit sibi ‥ desideratae quietis nec abnegatum ‥ gustum nec ~fruitionem aeternaliter datam
ad ~fruitionem potioris ‥ exultationis invitat
summi boni indeficiens ~fruitio
istis vero quibus utendum est, tendentes ad beatitudinem adjuvamur, ut ad illarum que nos beatos faciunt ~fructionem pervenire fructionem
ceteris ‥ utendum est ut ad illarum quas eternas diximus ~fructionem pervenire possimus
in jugi ~fruitione dulcedinis sue
abbatibus ‥ perpetue salutis ‥ ~fruitionem
quidam bonis concinentes in hoc Grecorum sentenciis, pronunciant ultra Oceanum degere, ubi eis reposita ~fruicio
perfrūctĭō, ōnis, f. , jouissance dʼune chose : Aug. Quant. 33, 76.