permano
permano, to flow to, penetrate, reach
Could not find permanando in Logeion dictionaries.
permanando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of permano
per-māno, āvi, ātum, 1, v. n., to flow through, press through, penetrate.
- I Lit. (rare): in saxis ac speluncis permanat aquarum Liquidus umor, Lucr. 1, 348: permanat calor argentum, id. 1, 494: primordia singula per quojusque foramina permanare, id. 2, 397; so id. 6, 952; 3, 699.—
- II Transf., to flow to any place; to penetrate, reach anywhere (class.; syn.: penetro, pervado): sucus permanat ad jecur, Cic. N. D. 2, 55, 137: venenum in omnis partis corporis permanat, id. Clu. 62, 173 (but in Lucr. 1, 122, the correct read. is permaneant; v. Lachm. ad h. l., and permaneo, α).—
- B Trop.
- 1 To penetrate, reach, extend to any place: amor usque in pectus permanavit, Plaut. Most. 1, 2, 63 (146); Lucr. 3, 253: conclusiunculae ad sensus non permanantes, Cic. Tusc. 2, 18, 42: ut sermones hominum ad vestras aures permanarent, id. Balb. 25, 56: macula permanat ad animum, id. Rosc. Am. 24, 66: Pythagorae doctrina permanavisse mihi videtur in hanc civitatem, id. Tusc. 4, 1, 2; cf.: hoc ubi uno auctore ad plures permanaverat, etc., Caes. B. C. 2, 29, 1.—*
- 2 Permanare palam, to be divulged, become known, Plaut. Capt. 2, 1, 25 (219).
per-māno, āvi, ātum, āre, I) hindurch-, durchfließen, A) eig.: in saxis ac speluncis permanat aquarum liquidus umor, Lucr. 1, 348. – B) übtr., durchdringen, anima permanat per membra, Lucr.: permanat frigus ad ossa, Lucr.: m. Acc., permanat calor argentum, Lucr. 1, 494. – II) hinfließen, sich ergießen, A) eig.: in omnes partes, Cic.: ad iecur, Cic. – B) übtr. = hindringen, doctrina in civitatem, Cic.: ad aures alcis, Cic., od. ad alqm, Ter., zu jmds. Ohren dringen, jmdm. zu O. kommen. – macula usque eo permanat ad animum (dringt so tief in das Herz), ut etc., Cic.: permanat amor in pectus, dringt ins Herz, Plaut.: conclusiunculae ad sensum non permanantes, kaum dem Sinne nach verständliche, Cic.
permānō, (12) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 couler à travers, sʼinsinuer, circuler : [avec in abl.] Lucr. 1, 348 ; [avec per ] Lucr. 2, 397 ; [avec acc. dépendant de per ] Lucr. 1, 494 ¶ 2 pénétrer dans, parvenir à, se répandre dans : [avec in acc.] Cic. Clu. 173 ; Tusc. 4, 2 ; [avec ad ] Cic. Nat. 2, 137 ; Tusc. 2, 42 ; Balbo 56 ; Cæs. C. 2, 29 || sʼébruiter, transpirer : Pl. Capt. 220.
- 1. doorstromen, doorsijpelen; ➤ in speluncis umor aquarum permanat;
- 2. (metaf.) doordringen; ➤ anima permanat per membra; permanat frigus ad ossa; permanat calor argentum;
- 3. stromen, uitstromen; ➤ venenum in omnes partes corporis permanat;
- 4. (metaf.) doordringen, zich verbreiden [ad aures alcis]; ➤ doctrina in civitatem permanavit; permanat amor in pectus.
per-mānō āvī, —, āre.
- to flow to, penetrate, reach: sucus permanat ad iecur: (venenum) in omnis partīs corporis.—Fig., to penetrate, reach, extend to: ne ad patrem hoc permanet, reach the ears of, T.: macula permanat ad animum: uno auctore ad plures, Cs.