permetior
permetior, to measure through, measure out, measure
Frieze-Dennison Vergil
permētior, mēnsus sum, 4, dep. a.: to measure completely; traverse, 3.157.
Could not find permensa in Logeion dictionaries.
permensa perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of permetior
permensa feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of permensus
per-mētĭor, mensus, 4, v. dep. a., to measure through, measure out, measure (class.).
- I Lit.: solis magnitudinem, quasi decempedā, Cic. Ac. 2 (Luc.), 41, 126.—
- II Transf., to travel through, traverse: (lupus femina) campos celeri passu permensa, Enn. ap. Non. 378, 18 (Ann. v. 74 Vahl.); so id. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 443 ib.): ad vos permensu'st viam, came over, Plaut. Truc. 2, 2, 49 (304): Siciliae oras errabundus permetiens, Consol. ad Polyb. 36: classibus aequor, Verg. A. 3, 157: aëra, Lucr. 6, 1142: iter, Stat. S. 1, 2, 202: secula, to live through, Mart. 9, 30, 1.—Hence, part. perf.: per-mensus, a, um, in pass. signif., measured out: permensum et perlibratum opus, Col. 3, 13 fin.: permenso tempore lucis, Tib. 3, 3, 9; Ap. Met. 8, 15, 16; gradatim permensis honoribus, id. ib. 10, 18, 6.
per-mētior, mēnsus sum, īrī, I) durchmessen, ausmessen, solis magnitudinem quasi decempedā, Cic. Acad. 2, 126. – II) meton., durchmessen = passieren, durchwandern, zurücklegen, ad vos viam, Plaut.: campos celeri passu, Enn. fr.: longum iter, Ps. Quint, decl.: eum circulum eisdem mensibus semel, Vitr.: circiter CCCLX diebus singula signa, Vitr.: aequor, Verg.: Italiae et Siciliae oras errabundus permetiens, Sen.: saecula, durchleben, Mart. – ➳ Partic. permēnsus passiv, sola terrarum postquam permensa parumper, Enn. ann. 455: sic permensum et perlibratum opus, Colum. 3, 13. § 13: permenso tempore lucis, Tibull. 3, 3, 9: aliquanto viae permenso spatio, Apul. met. 8, 18: übtr., gradatim permensis honoribus, ibid. 10, 18: permensus rigor, Gromat. vet. 34, 1.
See: permetiri
permētĭor, (13) mēnsus sum, īrī , tr., mesurer entièrement : Cic. Ac. 2, 126 || [fig.] parcourir : Pl. Truc. 304 ; Lucr. 6, 1142 ; Virg. En. 3, 157 || v. permensus.
- 1. (uit)meten [solis magnitudinem];
- 2. (niet-klass.) doorkruisen, trekken door, doorreizen [campos celeri passu; iter; classibus aequor]; ➤ Italiae et Siciliae oras errabundus permetiens;
- 3. (poët.) (metaf.) doorleven [saecula]; / p.p. permēnsus, a, um ook pass.
per-mētior mēnsus, īrī, dep.,
- to measure through, measure out, measure: solis magnitudinem: permenso tempore lucis, i. e. at the end of life, Tb.—To traverse: classibus aequor, V.