permetior
permetior, to measure through, measure out, measure
Frieze-Dennison Vergil
permētior, mēnsus sum, 4, dep. a.: to measure completely; traverse, 3.157.
Could not find permensi in Logeion dictionaries.
permensi perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of permetior
permensi masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of permensus
per-mētĭor, mensus, 4, v. dep. a., to measure through, measure out, measure (class.).
- I Lit.: solis magnitudinem, quasi decempedā, Cic. Ac. 2 (Luc.), 41, 126.—
- II Transf., to travel through, traverse: (lupus femina) campos celeri passu permensa, Enn. ap. Non. 378, 18 (Ann. v. 74 Vahl.); so id. ap. Fest. p. 301 Müll. (Ann. v. 443 ib.): ad vos permensu'st viam, came over, Plaut. Truc. 2, 2, 49 (304): Siciliae oras errabundus permetiens, Consol. ad Polyb. 36: classibus aequor, Verg. A. 3, 157: aëra, Lucr. 6, 1142: iter, Stat. S. 1, 2, 202: secula, to live through, Mart. 9, 30, 1.—Hence, part. perf.: per-mensus, a, um, in pass. signif., measured out: permensum et perlibratum opus, Col. 3, 13 fin.: permenso tempore lucis, Tib. 3, 3, 9; Ap. Met. 8, 15, 16; gradatim permensis honoribus, id. ib. 10, 18, 6.
per-mētior, mēnsus sum, īrī, I) durchmessen, ausmessen, solis magnitudinem quasi decempedā, Cic. Acad. 2, 126. – II) meton., durchmessen = passieren, durchwandern, zurücklegen, ad vos viam, Plaut.: campos celeri passu, Enn. fr.: longum iter, Ps. Quint, decl.: eum circulum eisdem mensibus semel, Vitr.: circiter CCCLX diebus singula signa, Vitr.: aequor, Verg.: Italiae et Siciliae oras errabundus permetiens, Sen.: saecula, durchleben, Mart. – ➳ Partic. permēnsus passiv, sola terrarum postquam permensa parumper, Enn. ann. 455: sic permensum et perlibratum opus, Colum. 3, 13. § 13: permenso tempore lucis, Tibull. 3, 3, 9: aliquanto viae permenso spatio, Apul. met. 8, 18: übtr., gradatim permensis honoribus, ibid. 10, 18: permensus rigor, Gromat. vet. 34, 1.
See: permetiri
permētĭor, (13) mēnsus sum, īrī , tr., mesurer entièrement : Cic. Ac. 2, 126 || [fig.] parcourir : Pl. Truc. 304 ; Lucr. 6, 1142 ; Virg. En. 3, 157 || v. permensus.
- 1. (uit)meten [solis magnitudinem];
- 2. (niet-klass.) doorkruisen, trekken door, doorreizen [campos celeri passu; iter; classibus aequor]; ➤ Italiae et Siciliae oras errabundus permetiens;
- 3. (poët.) (metaf.) doorleven [saecula]; / p.p. permēnsus, a, um ook pass.
per-mētior mēnsus, īrī, dep.,
- to measure through, measure out, measure: solis magnitudinem: permenso tempore lucis, i. e. at the end of life, Tb.—To traverse: classibus aequor, V.