permirus
permirus, very wonderful, amazing
Could not find permira in Logeion dictionaries.
permira feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of permirus
permira present active imperative 2nd singular of permirandus
per-mīrus, a, um, adj.,
- very wonderful (class.): ut mihi permirum videatur, quemquam exstare, etc., Cic. Div. 2, 47, 99: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc., id. Fam. 3, 10, 5.—In tmesi: per mihi mirum visum est, Cic. de Or. 1, 49, 214.
per-mīrus, a, um, sehr wunderbar, naturae opera, Plin. 2, 223: illud vero mihi permirum accĭdit (es kam mir höchst befremdend vor) m. folg. Acc. u. Infin., Cic. ep. 3, 10, 5: ut mihi permirum videatur m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de div. 2, 99: u. so in der Tmesis, in quo per mihi mirum visum est m. folg. Acc. u. Infin., Cic. de or. 1, 214.
permīrus, (16) a, um, très étonnant : permirum mihi videtur et prop. inf. Cic. Div. 2, 99, il me paraît très étonnant que ; illud mihi permirum accidit et prop. inf. Cic. Fam. 3, 10, 5, un fait qui me surprend fort, cʼest que... || [avec tmèse] per mihi mirum Cic. de Or. 1, 214.
per-mīrus
adj.,
- very wonderful, amazing: illud vero mihi permirum accidit, fuisse, etc.—In tmesi: per mihi mirum visum est.