pernego
pernego, to deny stoutly
Could not find pernegando in Logeion dictionaries.
pernegando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of pernego
per-nĕgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- To deny altogether; to deny steadily, stoutly, or flatly: Negas? Ly. Pernego immo, Plaut. Aul. 4, 10, 34 (764): pernegabo atque obdurabo, id. As. 2, 2, 56 (312): saepe appellati, pernegaverunt, Cic. Verr. 2, 1, 41, § 106: pyxidem traditam pernegaret, id. Cael. 27, 65; Tib. 1, 6, 8.—
- II To refuse or decline altogether (post-Aug.): Catoni populus Romanus praeturam negavit, consulatum pernegavit, Sen. Ben. 5, 17, 2; Mart. 4, 82, 5.
per-nego, āvi, ātum, āre, I) standhaft-, hartnäckig leugnen, negas? Ly. Pernegabo immo, Plaut.: m. folg. Acc. u. Infin., Cic. u.a. – II) beharrlich verweigern, ganz (rundweg) abschlagen, m. u. ohne Dat. pers., Plaut., Sen. u.a.
See: pernegare
pernĕgō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 nier absolument : Pl. Aul. 765 ; Cic. Cæl. 65 ¶ 2 refuser absolument ; [abst ] persister dans un refus : Cic. Verr. 2, 1, 106 ; [pass. imp.] pernegatur Cic. Verr. 2, 4, 76, on refuse absolument || rem alicui Sen. Ben. 5, 17, 2, refuser obstinément qqch. à qqn.
- 1. hardnekkig ontkennen (m. aci.);
- 2. (pre- en postklass.) onomwonden weigeren.
per-negō āvī, —, āre,
- to deny stoutly: alqd, T.: saepe appellati, pernegaverunt.