perprius

perprius [CL per-+prius; al. div.] , at an earlier time (than now), before, formerly, previously. b before something else occurs, in advance, beforehand. 1318 nec interfuisse interpellavit necessitas quia per prius hec et alia que sequentur per nos et mediatores alios laboriosis studiis ordinata ‥ in nostra presencia fuerunt conmunita DCCant. p. 269; sol ‥ luxit lucidius quam unquam per prius lucebat Eul. Hist. I 68; s757 misit regi Francie Pippino cantum organicum, quod ~ius ibi non fuerat auditum Ib. I 236; qui ~ius videntes venerant pro martiris amore, postmodum ceci domum redierant Strecche Hen. V 149; 1448 interrogato ‥ Johanne ‥ an ~ius ‥ Isabella cum eo contraxit (Court Bk) Eng. Clergy 226; 1529 terre ‥ allegate fuerunt ~ius ‥ pertinere ‥ Reg. Aberd. I 393.  b 1427 togas vero meas stragulatas ‥, furruris in eisdem ‥ ~ius extractis, volo disponi ‥ in forma sequenti Reg. Cant. II 403.