persecutor

persĕcūtor, ōris, m. [persequor].

• • • 1 A pursuer (post-class.): flagitiorum turpium, Capitol. Alb. 11, 7.—
    • 2 A persecutor of Christians, Mort. Persec. 1; id. Inst. 5, 23, 1: Ecclesiae, Hieron. Ep. ad Helv. 3: sub ense persecutoris pati, Prud. στεφ. 1, 28; Vulg. 1 Tim. 1, 13.—
    • 3 A prosecutor, plaintiff, Dig. 48, 3, 7.

persecūtor, ōris, m. (persequor), der Verfolger, erklärte Feind, talium, Capit. Albin. 11, 7: harum rerum, Capit. Maximin. 27, 7. – Insbes.: a) der Verfolger der Christen, Lact. inst. 5, 23, 1; de mort. persec. 1, 6 u.a. Eccl. – b) der Verfolger vor Gericht, Kläger, Macer dig. 48, 3, 7.

persecutor [LL] 1 pursuer. s1141 sensim equitans, ne similis fuge profectio putaretur, admisit in se persequentium manus ‥. adeo supra fortunam eminere videbatur ut ~ores suos, nolo dicere hostes, ad reverentiam sui excitaret W. Malm. HN 506 p. 66. 2 (leg.) prosecutor. Constantinus igitur legum persequutor creatus est imperator R. Niger Chr. I 65. 3 one who mistreats or harasses, persecutor, enemy; b (w. obj. gen.). ~orum [v. l. persequutorum] suorum adversantiumque sibi hostium famosum excidium ‥ peregisset Felix Guthl. 18; fratres meos crudelitas ~orum absorbuit Ailr. Ed. Conf. 744C; 1169 qui ‥ ~orum molestias ‥ pro verbo Domini pertulerunt J. Sal. Ep. 302 (295 p. 678); omnia in Cantuariensi ecclesia confusa sunt dum fermentum pro frumento, pro pastore habeat ~orem Gerv. Cant. Imag. 41; ~ores [ME: wiþerwines] nostri sunt diabolus, mundus et caro AncrR 67.  b unusquisque invidus alterius ~or et oppressor et emulus R. Cold. Cuthb. 50; s1183 factus est cum eis hostis et patris proprii ~or G. Hen. II 298; indefessus Henrici imperatoris ~or M. Par. Min. I 37; 1336 ecclesiam Dei impugnancium expugnatorem validum, impiorum ~orem Lit. Cant. II 115; monasterii Croyland semper malevolus et molestissimus ~or Croyl. Cont. B 495. 4 (w. ref. to religious persecution); b (w. obj. gen.); c (w. ref. to St. Paul). quanti ~orum rabidi furores, quantae e contrario sanctorum patientiae fuere Gildas EB 9; tempestate ~orum, cum sancti martires ‥ cruentis carnificum mucronibus mactarentur Aldh. VirgP 34; dum ‥ is ex ~ore factus esset collega veritatis et fidei Bede HE I 7 p. 20; quas inter angustias suis etiam persequutoribus paterna et fraterna caritate subveniret R. Niger Chr. I 33; Nero ‥ jussit apprehendere Petrum ‥. Petrus ‥ mox a ~oribus captus cruci addictus est M. Par. Maj. I 109.  b se ultro ~oribus fidei Christianum esse prodiderat Bede HE I 7 p. 19; Diocletianum novimus ~orem Christianorum Abbo QG 20 (43); nisi forte ~orum ecclesie rabiem laudas J. Sal. Pol. 395C; factus est Christianorum ceteris ~oribus callidior ~or Ad. Scot TT 714C; Salahadinus ‥ Christiani nominis gravissimus ~or Diceto YH 422.  c 793 de ~ore Saulo factus est Paulus praedicator Alcuin Ep. 23; postquam ad fidem Christi venit, ecclesiae Dei non ~or sed praedicator egregius extitit Alex. Cant. Dicta 16 p. 171; ut Saulus ~or dictus est Paulus apostolus Natura Deorum 3; de Paulo, prius ~ore, postea gentium doctore Duns Ord. I 79. 5 one who attacks or seeks to destroy something (w. gen); b (w. ref. to Matth. xiii 24ff. and Lollard controversy). quibus ~or peccati sede pelleretur W. Malm. GR III 267; pacis ~or et discordie amator T. Marlb. Wistan 327; a1350 fame sue prodigi, et honoris proprii ~ores StatOx 152.  b mitis sicut erat animi sic et verbi, sed strenuus lollii ~or Ziz. 3.

persĕcūtŏr, ōris, m. , celui qui poursuit : Capit. Alb. 11, 7 || fig.] demandeur en justice, poursuivant : Dig. 48, 3, 7 || persécuteur (des chrétiens) : Lact. Inst. 5, 23, 1.