pertundo
pertundo, to thrust through, bore through, perforate
Could not find pertusae in Logeion dictionaries.
pertusae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of pertundo
per-tundo, tŭdi, tūsum (tussum;
- pertunsus, Aur. Vict. Epit. 9, 10), 3, v. a., to beat, push, or thrust through, to make a hole through, to bore through, perforate (mostly ante-class.; not in Cic. or Caes.): latus pertudit hasta, Enn. ap. Prisc. p. 891 P. (Ann. v. 395 Vahl.); cf.: me pertudit in latus, id. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 81 (Ann. v. 540 ib.): terebrā vitem, Cato R. R. 41, 3: calicem per fundum, id. ib. 52, 1: crumenam, Plaut. Ps. 1, 2, 37 (168): guttae saxa pertundunt, Lucr. 4, 1287: tigna terebrare et pertundere perque forare, id. 5, 1268: tunicam, Cat. 32, 11: positos tineā pertunde libellos, Juv. 7, 26: mediam venam, to lance. id. 6, 46: lapide ungulam, Col. 6, 15, 1: crebra foramina, Vitr. 10, 22.
- —Hence, pertūsus, a, um. P. a., perforated, that has a hole or opening: pertusa sella, Cato R. R. 157: compita, passable, Pers. 4, 28: laenā, Juv. 5, 131.—Prov.: ingerere aliquid in pertusum dolium, i.e. to spend one's time to no purpose, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135 (364); cf.: non omnia pertusum congesta quasi in vas Commoda perfluxere, Lucr. 3, 937: mittere in sacculum pertusum, Vulg. Ag. 1, 6.
per-tundo, tudī, tūsum (tussum) od. tūnsum, ere, durchstoßen, durchbohren, durchlöchern, ein Loch in etw. machen (bohren), saxa, Lucr.: ova, Colum.: tunicam, Catull.: crumenam, anbohren, Plaut.: terebrā tu quidem pertundis, Plaut. Astr. fr. 3 (4). – dah. pertūsus (pertūnsus), a, um, durchstoßen, durchbohrt, durchlöchert, mit einer Öffnung, mit einem Loch, sella, Cato: dolium, Plaut.: dolium a fundo pertusum, Liv.: vas pert., Lucr.: fritillus, Sen.: caccabus, Scrib. Larg.: laena, Iuven.: compita pertusa, passierbare, Pers.
See: pertundere
pertundō, (11) ŭdī, ūsum, ĕre, tr., percer dʼoutre en outre, transpercer [qqn] : Enn. Ann. 414 ; 552 || perforer : Cato Agr. 41, 3 || creuser : Lucr. 4, 1287 || percer : cruminam Pl. Ps. 170, faire un trou à la bourse ; pertusum dolium Pl. Ps. 369, tonneau percé, cf. Lucr. 3, 937 ; [poét.] positos tinea pertunde libellos Juv. 7, 26, tes livres déposés, laisse-les trouer par les mites.
➳ pertussus Pl. Ps. 369 ; pertunsus Ps. Aur. Vict. Epit. 9, 10.
per-tundō tudī, tūsus, ere,
- to thrust through, bore through, perforate: positos tineā pertunde libellos, Iu.: venam, lance, Iu.: dolium a fundo pertusum, L.: pertusā laenā, with a ragged cloak, Iu.