pertundo
pertundo, to thrust through, bore through, perforate
Could not find pertusumque in Logeion dictionaries.
pertusumque neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of pertundo
per-tundo, tŭdi, tūsum (tussum;
- pertunsus, Aur. Vict. Epit. 9, 10), 3, v. a., to beat, push, or thrust through, to make a hole through, to bore through, perforate (mostly ante-class.; not in Cic. or Caes.): latus pertudit hasta, Enn. ap. Prisc. p. 891 P. (Ann. v. 395 Vahl.); cf.: me pertudit in latus, id. ap. Serv. ad Verg. A. 1, 81 (Ann. v. 540 ib.): terebrā vitem, Cato R. R. 41, 3: calicem per fundum, id. ib. 52, 1: crumenam, Plaut. Ps. 1, 2, 37 (168): guttae saxa pertundunt, Lucr. 4, 1287: tigna terebrare et pertundere perque forare, id. 5, 1268: tunicam, Cat. 32, 11: positos tineā pertunde libellos, Juv. 7, 26: mediam venam, to lance. id. 6, 46: lapide ungulam, Col. 6, 15, 1: crebra foramina, Vitr. 10, 22.
- —Hence, pertūsus, a, um. P. a., perforated, that has a hole or opening: pertusa sella, Cato R. R. 157: compita, passable, Pers. 4, 28: laenā, Juv. 5, 131.—Prov.: ingerere aliquid in pertusum dolium, i.e. to spend one's time to no purpose, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135 (364); cf.: non omnia pertusum congesta quasi in vas Commoda perfluxere, Lucr. 3, 937: mittere in sacculum pertusum, Vulg. Ag. 1, 6.
per-tundo, tudī, tūsum (tussum) od. tūnsum, ere, durchstoßen, durchbohren, durchlöchern, ein Loch in etw. machen (bohren), saxa, Lucr.: ova, Colum.: tunicam, Catull.: crumenam, anbohren, Plaut.: terebrā tu quidem pertundis, Plaut. Astr. fr. 3 (4). – dah. pertūsus (pertūnsus), a, um, durchstoßen, durchbohrt, durchlöchert, mit einer Öffnung, mit einem Loch, sella, Cato: dolium, Plaut.: dolium a fundo pertusum, Liv.: vas pert., Lucr.: fritillus, Sen.: caccabus, Scrib. Larg.: laena, Iuven.: compita pertusa, passierbare, Pers.
See: pertundere
pertundō, (11) ŭdī, ūsum, ĕre, tr., percer dʼoutre en outre, transpercer [qqn] : Enn. Ann. 414 ; 552 || perforer : Cato Agr. 41, 3 || creuser : Lucr. 4, 1287 || percer : cruminam Pl. Ps. 170, faire un trou à la bourse ; pertusum dolium Pl. Ps. 369, tonneau percé, cf. Lucr. 3, 937 ; [poét.] positos tinea pertunde libellos Juv. 7, 26, tes livres déposés, laisse-les trouer par les mites.
➳ pertussus Pl. Ps. 369 ; pertunsus Ps. Aur. Vict. Epit. 9, 10.
per-tundō tudī, tūsus, ere,
- to thrust through, bore through, perforate: positos tineā pertunde libellos, Iu.: venam, lance, Iu.: dolium a fundo pertusum, L.: pertusā laenā, with a ragged cloak, Iu.