pervicax
pervicax, determined, stubborn, obstinate, headstrong, wilful
Could not find pervicacius in Logeion dictionaries.
pervicacius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of pervicax
pervĭcax, ācis, adj. [per and root vic- of vinco],
- firm, determined; esp. in a bad sense, stubborn, obstinate, headstrong, wilful (not in Cic. or Caes.): tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas: Ego pervicaciam aio et eā me uti volo ... Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior: pertinacem nil moror? Att. ap. Non. 432, 32 sq. (Trag. Rel. v. 8 Rib.); cf.: adversus peritos pervicax, Tac. H. 1, 26; Ter. Hec. 532: musa, Hor. C. 3, 3, 70: accusatio, Tac. A. 13, 33; 3, 33: pervicacissimi Latinorum, Flor. 1, 11, 11: pervicacioris irae fuit, Curt. 8, 6, 1: homines pervicaci audaciā, pertinaci spe, Ap. Deo Socr. p. 43 fin.—
- B Of things, steady, unmoved: contra flatus pervicax libra, Plin. 16, 36, 65, § 161.—
- II Transf., in a good sense, steadfast, firm: recti pervicax, constans adversus metus, Tac. H. 4, 5.—Hence, adv.: pervĭ-cācĭter, stoutly, stiffly, stubbornly, obstinately: pervicaciter perstare, Dig. 26, 10, 3. —Comp.: pervicacius causam belli quaerere, Liv. 42, 14; Tac. A. 4, 42; 13, 54 fin.
pervicāx, ācis, Abl. āce und ācī (*pervico st. pervinco), steif und fest beharrend, beharrlich, hartnäckig, im üblen Sinne = eigensinnig, starrköpfig, animus, Ter.: virtus, Liv.: pugna, Liv.: contumacia (des Stieres), Colum.: nam pervicacem dici me esse et vincere perfacile patior, pertinacem nil moror, Acc. tr. 8 sq.: pervicacior ira, Curt.: pervicacissimi Latinorum Aequi et Vulsci (Volsci) fuere, Flor. – m. Genet., pervicax irae, Tac.: pervicax recti (im Guten), Tac. – m. adversus u. Akk., adversus peritos pervicax, Tac. hist. 1, 26. – m. contra u. Akk., contra flatus pervicax libra (Gleichgewicht), Plin. 16, 161. – mit ad u. Akk., pervicax ad omnia animus, Curt. 10, 3 (12), 6.
qui fuit ~ax [gl.: contumax vel superbus, contentiosus, velox, ] fidei refragatorgeflitful
~ax, intentiosus
~aci,anwille
ambo ‥ acuti erant ingenii et studii ~acis
tempestas ‥ ~aci rigore deseviendo viguit
Parcarum pervicax excandescencia / in omnes simili grassatur furia
in Deum ~ax sedem archiepiscopatus ‥ transferre conatus est
notavit ‥ septem genera degentium in prava vita: ‥ inuidos ‥ arrogantes ‥ negligentes ‥ immisericordes ‥ inconstantes ‥ ~aces ‥ imbecilles
pervĭcāx, (12) ācis (pervinco), ¶ 1 obstiné, opiniâtre : Ter. Hec. 532 ; Hor. O. 3, 3, 70 ; Tac. Ann. 13, 33 ¶ 2 ferme, solide, qui tient bon [en parl. des choses] : Plin. 16, 161 || [en bonne part] ferme, persistant : Acc. Tr. 8 ; Non. 433, 3 ; [avec gén.] recti Tac. H. 4, 5, obstiné dans le bien.
pervicāx ācis, adj.with comp.
- 1 VIC-, determined, stubborn, obstinate, headstrong, wilful. pervicaci esse animo, T.: virtus, L.: musa, H.: irae, Ta.: adversos peritos, Ta.: irae, in anger, Ta.: recti, Ta.: pervicacior ira, Cu.