piamen
piamen, a means of expiation, atonement
pĭāmen, ĭnis, n. [pio],
- a means of expiation, an atonement: Februa Romani dixere piamina patres, Ov. F. 2, 19.
piāmen, inis, n. (pio), ein Versöhnungsmittel der Götter, Ov. fast. 2, 19.
absque labore suo bona nemo meretur, et ergo / omne solum lustrant, idque piamen habent
conceptus virginis est sine crimine / ‥ / concepit concula sine piamine
vestes et gloria nostri velaminis / quedam sunt stigmata nostri piaminis; / is qui nos elevat ornatus tegminis / est culpe titulus et nota criminis
pĭāmĕn, (14) ĭnis, n. , expiation, sacrifice expiatoire : Ov. F. 2, 19.
piāmen inis, n
- pio, a means of expiation, atonement, O.