pio
pio, to approach with sacred rites, appease, propitiate
Frieze-Dennison Vergil
piō, āvī, ātus, 1, a.: to atone for, expiate, 2.184; appease, 6.379; avenge, punish, 2.140. (pius)
Could not find pianda in Logeion dictionaries.
pianda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural of pio
pĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [pius].
- To seek to appease, to appease, propitiate by sacrifice (syn. place).—
- B Lit.: Silvanum lacte piabant, Hor. Ep. 2, 1, 143: ossa, Verg. A. 6, 379: busta (i.e. Manes), Ov. M. 13, 515: Janus Agonali luce piandus erit, id. F. 1, 318.—
- II Transf.
- A To honor with religious rites, to celebrate: ubi piem Pietatem, Plaut. As. 3, 1, 3 (506): aras ture, Prop. 3, 10 (4, 9), 19: in magicis astra piare focis, to perform sacred rites, id. 1, 1, 20.—
- B To purify with sacred rites (syn.: procuro, lustro): si quid tibi piandum fuisset, Cic. Dom. 51.—
- C To make or seek to make good, to atone for, expiate: damna, Ov. A. A. 3, 160: mors morte pianda est, id. M. 8, 483: fulmen, to avert by sacrifice the misfortune portended by lightning, id. F. 3, 291: nefas triste, to atone for, avert the penalty, Verg. A. 2, 184; Ov. H. 19, 194: cometes terrificum sidus, ac non leviter piatum, Plin. 2, 25, 23, § 92.—
- D To punish, avenge: culpam morte, Verg. A. 2, 140: grande nefas et morte piandum, Juv. 13, 54.—
- E To free from madness, Fest. p. 213 Müll.: jube te piari de meā pecuniā: nam ego quidem insanum te esse certo scio, Plaut. Men. 2, 2, 17 (289); so id. ib. 3, 2, 51 (516).
pio, āvī, ātum, āre (pius), I) durch ein Opfer zu versöhnen suchen, besänftigen, sühnen, Silvanum lacte, Hor.: ossa, Verg.: busta, die Manen, Ov. – II) übtr.: A) religiös verehren, -ausüben, -verrichten, pietatem, Plaut.: sacra, Prop. – B) auf religiöse Art reinigen, entsündigen, Plaut. u. Cic. – C) etw. wieder gutmachen, etw. sühnen, damna, ersetzen, Ov. – fulmen, Ov., sidus (= cometen), das Unglück, das er verkündigt, abzuwenden suchen, Plin.: prodigia, Tac.: imaginem noctis (= somnium triste), Ov. – nefas triste, sühnen, Verg. – culpam morte, bestrafen, rächen, Verg.
See: piare
pĭō, (11) āvī, ātum, āre (pius), tr., ¶ 1 offrir des sacrifices expiatoires, apaiser par des sacrifices, rendre propice : Virg. En. 6, 379 ; Hor. Ep. 2, 1, 143 ; Ov. F. 1, 318 ¶ 2 honorer : Pl. As. 506 ; Prop. 3, 10, 19 ¶ 3 purifier expier : Cic. Domo 132 || fulmen Ov. F. 3, 291, conjurer les présages donnés par la foudre || effacer, venger, punir : Virg. En. 2, 140 ; Juv. 13, 54 ¶ 4 [fig.] purifier qqn, le rendre sain, le ramener au bon sens : Pl. Men. 281 ; 517.
- 1. (poët.) door een offer kalmeren, genoegdoening geven, verzoenen [Silvanum lacte; ossa];
- 2. (poët.) (ver)eren; uitoefenen [pietatem]; verrichten [sacra];
- 3. reinigen, van schuld, zonde bevrijden;
- 4. (poët.; postklass.) (weer) goedmaken, boeten (voor), wreken [nefas triste; culpam morte; prodigia].
piō āvī, ātus, āre
- pius, to approach with sacred rites, appease, propitiate: Silvanum lacte, H.: ossa, V.: Ianus piandus erit, O.—To purify with sacred rites: si quid tibi piandum fuisset.—To make good, atone for, expiate: mors morte pianda est, O.: fulmen, avert the omen of lightning, O.: prodigia, Ta.: culpam morte, atone for, V.: nefas morte piandum, i. e. to be punished, Iu.