piocus
Piochetet
Piochon. Inquisit. ann. 1268. ex sched. Pr.
Requisitus quæ pignora fuerunt apportata,
dixit quod Piocos, etc. Lit. remiss. ann. 1403. in Reg 158. Chartoph. reg. ch.
57 : Icellui Jobelin qui en sa main tenoit un Piochet, en volt ferir les
supplians. Rursum occurrit in aliis ann. 1478. ex Reg. 205. ch. 111. Aliæ ann.
1480. in Reg. 208. ch. 139 : Ung petit Piochon, autrement dit
fosseur. Unde Pioer, pro
Piocher, Fodere, terram ligone versare. Lit. remiss. ann. 1469. in Reg. 195. ch. 230 :
Les supplians
alerent ouvrer et Pioer en la vigne d'un nommé Guillaume Turreau. Vide mox
Pionarius.