pirgus
Pirgius, Via regia. Charta Alexandri Leodic. Episc. ann. 1131. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 710 :
In his locis et vicis præscriptis
possidet ecclesia bannum et justitiam, impetum et burinam, ictus et sanguinem, rupturam
et Pirgum regium, fora, telonea, etc. Vide Pergus.Transeundo fluvium, qui
dicitur Vidulus, ad Pirgum, qui vocatur Marlois, usque ad territorium de
Scon.Videlicet
castella, rochas, Pirgos, et omnes fortitudines, etc. Est etiam Pyrgus, turricula, sive fritillus, ex quo tesseræ mittebantur in tabulam, apud Sidonium lib. 3. Epist. 3. lib. 5. Epist. 17. lib. 8. Epist. 12.
Itaque cum Evangeliis in Ambonem venerabilis Levita Petrus ascendens,
mox ut Gregorianæ sanctitati testimonium præbuit, inter verba veræ confessionis spiritum
efflavit, et adolore mortis extraneus juxta Pyrgi basim... meruit sepeliri.
Diarium Italic. Servus tuus Agnellus episcopus hunc Pyrgum fecit. Quod ambo
turris instar concinnatus erat, Pyrgusdictus est.