planitas
planitas, distinctness, perspicuity
plānĭtas, ātis, f. [planus],
- plainness; trop., distinctness, perspicuity: sententiarum, Tac. Or. 23 fin. (al. plenitas, sanitas, gravitas).
plānitās, ātis, f. (planus), die Ebenheit, bildl., die Deutlichkeit, sententiarum, Tac. dial. 23.
plānĭtās, (16) ātis, f. , netteté, clarté [en t. de rhét.] : Tac. D. 23.
plānitās ātis
- planus, distinctness, perspicuity, Ta.