plazia
Plagia. Barthol. Scribæ Annal. Genuens. ad ann. 1242. apud Murator. tom. 6. col. 500 :
Fecit universos milites et Lombardos, qui
erant in Savona, ire ad Plaziam Arbizolæ, et exivit cum galeis usque ad Plaziam, semper
stringens se ad terram. Oberti Stanconi iidem Annal. ad ann. 1271. ibid. col.
553 : Ac per mare nostrum transiens, nolens Januensem civitatem intrare, in S.
Petri de Arena Plazia declinavit. Vide Placia.