praecingo
praecingo, to gird, encircle, enclose
Could not find praecinctis in Logeion dictionaries.
praecinctis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of praecingo
prae-cingo, nxi, nctum, 3, v. a., to gird about, to gird.
- I Lit.: cincticulo praecinctus in sellā aput magistrum adsidere, Plaut. Bacch. 3, 3, 26 (430): det tunicam locuples: ego te praecingere possum, Mart. 14, 153, 1: ilia cultro, Grat. Cyn. 341.—More freq. mid.: praecingi, to gird one's self: cum strophio accurate praecingerere, Cic. Fragm. ap. Non. 538, 12: et latro et cautus praecingitur ense viator, Ov. Tr. 2, 271: praecincti recte pueri, properly girded, girded up, Hor. S. 2, 8, 70: ut male praecinctum puerum caverent, Suet. Caes. 45. —Poet.: nox mediis signis praecincta volabit, Enn. ap. Fest. p. 258 Müll. (Ann. v. 416 Vahl.): iter ... altius ac nos Praecinctis unum, to those more girded up, i.e. to more rapid travellers, Hor. S. 1, 5, 6.—
- II Transf., in gen., to surround, encircle with any thing (poet. and in post-Aug. prose): fontem vallo, Prop. 4 (5), 4, 7; so, litora muro, Sil. 3, 243.—In pass.: Brundisium praecinctum pulcro portu, Enn. ap. Gell. 6, 6, 6 (Ann. v. 478 Vahl.): gemma per transversum lineā albā mediā praecingitur, Plin. 37, 9, 37, § 118; cf. id. 37, 7, 27, § 99: tellus praecincta circumfluo mari, id. 2, 66, 66, § 166: praecingitur gens mari, id. 5, 32, 40, § 143: parietes testaceo opere praecincti, covered, overlaid, Plin. Ep. 10, 48.
prae-cingo, cīnxī, cīnctum, ere, gürten, umgürten, I) eig.: ilia cultro, Gratt.: medial, praecingī, sich umgürten, sich gürten, infra papillas, Varro fr.: strophio accurate, Cic. fr.: ense, Ov.: Partic. recte praecincti pueri, gegürtet, aufgeschürzt, Hor.: male praecinctus puer, Suet.: altius ac nos praecincti, höher (zum raschen Fortkommen auf der Reise) als wir Aufgeschürzte, d.i. schneller als wir Reisende (Ggstz. tardi), Hor. – II) übtr., mit etw. umgeben, fontem vallo acerno, Prop.: Brundisium portu praecinctum, Enn. fr.: tellus praecincta mari, Plin.: parietes testaceo opere praecincti, überzogen, Plin. ep.
See: praecingere
præcingō, (12) nxī, nctum, ĕre, tr., ¶ 1 ceindre [le corps] : Pl. Bacch. 432 ; Cic. Fr. A 13, 24 ; præcincti recte pueri Hor. S. 2, 8, 70, esclaves ayant la ceinture nouée correctement = bien accoutrés ; male præcinctus Suet. Cæs. 65, qui serre mal la ceinture de sa toge ; altius ac nos præcincti Hor. S. 1, 5, 6, ayant la toge plus retroussée que nous = ayant une marche plus agile ¶ 2 entourer : Prop. 4, 4, 7 ; Sil. 3, 243 ; præcinctus portu Enn. Ann. 488, ceint dʼun port, cf. Plin. 2, 166 || couvrir, revêtir : Plin. Min. Ep. 10, 39, 4.
- 1. omgorden; — pass. praecingi zich omgorden [ense];
- 2. (poët.; postklass.) (de tunica) onder de gordel doorhalen, opnemen; ➤ pueri recte praecincti met opgestoken tunica, dwz. snel;
- 3. (poët.; postklass.) omgeven, omkransen, omzomen [capillos flore; fontem vallo; litora muro]; ➤ tellus praecincta circumfluo mari (Plin. Mai.).
prae-cingō nxī, nctus, ere,
- to gird, encircle, enclose: cautus praecingitur ense viator, girds himself, O.: praecincti recte pueri, properly girded, H.: altius ac nos Praecincti, i. e. more rapid travellers, H.: fontem vallo, Pr.