praedatio
praedatio, a taking of booty, pillaging
praedātĭo, ōnis, f. [praedor],
- a taking of booty, plundering, pillaging (post-Aug.).— In plur.: latrociniis ac praedationibus infestato mari, Vell. 2, 73, 3; Tac. A. 12, 29. —In sing., Lact. 5, 9; Vulg. Isa. 9, 5.
praedātio, ōnis, f. (praedor), das Beutemachen, Plündern, Rauben, Sing. u. Plur., Tac. u.a.: latrocinia ac praedationes, Vell.
venerunt Daci cum tribus puppibus in Brittanniam ~onis causa
venerunt pagani ab aquilonali climate ‥ et miserabili ~one cuncta vastabant
cum sua predoni ~o sit venialis
prima Danorum rabiei ~o ‥ vastant omnia
dum ‥ divideretur ‥ maxima ~o(
imperavit sacrilego exercitui reddere Deo ‥ totam ~onem
prædātĭō, (15) ōnis, f. (prædor), pillage, brigandage : Tac. Ann. 12, 29 || piraterie : Vell. 2, 73, 3.
praedātiō ōnis, f
- praedor, a taking of booty, pillaging: regnum praedationibus augere, Ta.