praesenter

praesenter [LL] 1 being present, in person. † c1150 per terram unius carruce quam tunc ~er exhibuerunt Cart. Chester 8 p. 55; presens ‥ unde ~er adverbium Osb. Glouc. Deriv. 514; ideo demones dant responsa de rebus absentibus, quando loquuntur ~er cum hominibus Bacon Tert. 187; quod si ipsa anima non est quod ~er est Netter DAF 32a.. 2 presently, at once. statim immediate et ~er Entries 527ra.