pridianus
prīdĭānus, a, um, adj. [pridie],
- of or belonging to the day before, that happened, was used, eaten, etc., the day before, yesterday's (post-Aug.): pridiana ac semesa opsonia apposuit, Suet. Tib. 34; id. Vit. 13: cibus, id. Calig. 58: balinea, Plin. 28, 19, 77, § 248: reliquiae, Cat. ap. Ap. Apol. p. 277, 13: pluvia, Ap. Met. 7, 20, 4; pruina, id. ib. 11, 7, 13.
prīdiānus, a, um (pridie), vom vorhergehenden Tage, vortägig, gestrig, balinea, Plin.: cibus, obsonia, Suet.: pluvia, Apul.: profectio, Augustin.
ut per ~am ‥ abstinentiam, dignius celebremus sequentis festi laetitiam
Franci, ~i certaminis eventu eruditiores
pridie, i. in priori die ‥, et inde ~us, -a, -um
quale illud jejunium ‥ cum ~is epulis distendimur?
insinuante ~o Sigemano ‥ sarcofagum invenit
Dominico dum ~us missam solenniter celebrabat
prīdĭānus, (14) a, um, de la veille : Suet. Tib. 34 ; Plin. 28, 248.
Corpus vero S. Judoci..... intra ecclesiam quærere cœpit, et
insinuante Pridiano Sigemano, ad dexteram altaris S. Martini sarcophagum
invenit. Ex sequentibus tametsi certum est Sigemanum Ædituum fuisse : Post
Missam jussu Sigemani Æditui foras asportatus est ; addubitari haud immerito
potest an Pridianusnomen sit proprium, an dignitatis vel officii ; quid enim
Pridianusad ædituum ?